normatif

işlenmemiş masif ahşap işlenmemiş masif ahşap
ben bu sözcüğü ilk ortaokulda falan duyduğumda korkunç bir şey olarak aklımda yer ettiğini hatırlıyorum. dogmatik falan tadında. büyüyünce her şey gibi normatif de sıradanlaştı. normal cümle içinde, bir şeyi tasvir ederken normatif olduğunu belirtebiliyor ve bunu eleştirme gereği duymadan hayatıma devam edebiliyorum. ben mi yaşlandım yoksa dünya mı altüst olmuş ya. yıldızlar çakıl taşı, güneş bir yaprak olmuş. öyle yani.