olric

1 /
bouboulına bouboulına
turgut özben kendi kafasında bir durumu tarttığında turgut' un karşı düşüncesini savunan, bazen doğru kararı vermesi için yardımcı olan, bazen cesaretlendiren tutunamayanlar karakteri. ama turgut' la başlamamış hayatına, sanırım daha çok selim gittikten sonra ortaya çıkmaya başlamıştır.
kaskate kaskate
"sonra kendi kendime konuşuyorum:kışlık sarayımda,olric'le konuşuyorum.ikimizde üşümeye başladık."
turgut özben'in iç sesi..kitabın çoğu kısmında efendimiz diye hitap eder turgutcuğum özben'e
heidi heidi
turgut özbenin içine kıstırdığı benliği. hep bir bastırılmışlık duygusu içindeyken onun sayesinde her şeye karşı duruş sergiler sanki.
"dağılın!kukla oynatmıyoruz burada. acı çekiyoruz. kapı kapı dolaşıp dileniyoruz. son kapıya geldik. insaf sahiplerine sesleniyoruz. ey insaf sahipleri! ben ve olric sizleri sarsmaya geldik..."
karamelek karamelek
"-sus olric düşünüyorum."
-düşünmek ne haddinize efendim.
-descartes düşündükçe var oluyor.
-o düşündükçe var olur, siz yok olursunuz efendimiz."
galiba galiba
"beni bu sıcak ülkenin prensesiyle evlendirdiler; oysa ben sarışınım. buzlu çöllere alışkınım. olric, olric! bir şeyler yapmak gerek."
mitka mitka
- hayatı daha ne kadar ıskalayacağız olric?
- oklarımız bitene kadar efendim...

olric, tutunamayanlar'ı okurken sizin de iç sesiniz oluverir bir anda. sizde "olriclemeye" başlarsınız çevrede. olric, tehlikeli oyunlar'da albay olur bir anda. olric'in verdiği cevaplara hayran kalarak okursunuz tutunamayanlar'ı, bazen kitaptaki yönlendirmeleri esas metinleri olric verir size.
olricle ilgili epey spoiler verilebilse de, kitabın sürüklenişinde okumak apayrı geliyor.
1 /