osmanlı

1 /
divit kaleme aşık mürekkep hokkasının son damlası
bir isyan çıkacağını anladıkları zaman kahvehaneleri kapatıp iletişimi keserlermiş. paris' in meşhur bulvar kahveleri gibi osmanlı'nın da köy, kır, mahalle, semt, esnaf, lonca, sabahçı, pehlivan, semai, aşıklar, garipler ve çalgılı kahveleri varmış. şimdi ise kapitalizm kahvehaneleri starbucks, kahve dünyası diye isim ve şekil değiştirip bize geri pazarlıyor. ve bayrağımızı kaldırıyorlar.
drie
ne padişah ne hilafet nede güç hiç biri değil
aslında tek kelime anlatır onu oda;
huzur...
osmanlı bugüne kadar birçok milletin kardeş olabilme ihtimalini hissettiği tek varoluş
huzurun yüzlerce yıl hüküm sürdüğü tarihimi
özledim...
divit kaleme aşık mürekkep hokkasının son damlası
pencere önünde sarı çiçek olan evlerde hasta olduğu anlamına gelirmiş. kırmızı çiçek de evde bekar kız var demekmiş. sarı çiçek gürültü yapma, kırmızı da küfretme demekmiş. şimdi küfretmezsen olmuyor bazen, millet olarak o noktaya geldik. gürültüye gelince her yer müzik her yer korna sesi falan. haa bir de kız isterken oğlanın pantolonundaki diz izine bakarlarmış, namaz kılana verirlermiş üst düzey ya da zengine değil. hey gidi be osmanlı heeeey.
theokoles
osmanlı imparatorluğu'nda "osmanlı" kavramından ne anlaşıldığını fuat köprülü şöyle ifade etmiştir:
"etnik değil sadece politik bir tabir olan osmanlı kelimesi eski vak'anüvislerde daima 'devlet hizmetinde bulunan ve devlet bütçesinden geçinen egemen ve yönetici sınıf' manasını ifade eder."
1 /