osuruğunu avcuna yapıp burnuna götüren tip

huxoo huxoo
burun önemli bir organımız bundan daha önemli olan şey ise koklama duyumuzdur. koku alıcılarımız bebeklikten itibaren deneyimlerimiz ile birlikte gelişmeye başlar ve her yeni farklı kokunun deneyimlenmesi sonucu gelişmemizin üzerine eklemeye devam ederiz. buradaki kilit nokta beynimizde bilgi sahibi olduğumuz kokuları tanımamız ve bu kokulara karşı bağışıklık kazanmamızdır. diğer bir önemli nokta ise bazı kokulara karşı kendi bilincimizde dopamin hormonu salgılamamızdır. bu kokular kuru fasulye, cips, meyve-sebze, ayak kokusu olabilir ve hatta osuruk kokusu.

bu olayın temelinde yatan şey duyu alıcılarımızın kokunun kimyasal mekanizması sonrası uğradığı değişimlerdir. bu değişimler çevre faktörlerince ve bizim deneyim geçmişimiz sonrası farklılaşıma uğrar ve bize bazı kokular daha kötü ya da iyi gelebilir. osuruk kokusu topluluklar içerisinde kötü kokuların arasına girer. bunun temel sebebiyse osuruğun çıktığı yer ve vücudumuzda oluşma serüvenidir. bu yüzden osuruk kokusu topluluklar arasında tabudur yani yapılması ayıptır. ancak bu tabu gelişen kuşakla birlikte kırılmaya başlanmıştır. farklılaşan koku mekanizmaları ve gelişen duyu alıcıları ile birlikte osuruk kokusuda dahil bir çok kötü olarak nitelendirilebilecek kokular bireylerce arzulanmaya başlanmıştır. bu başlıktaki tipler tam olarak anlattığım tiplerdir.