outlast

1 /
game insane game insane
asıl olarak nasa için üretilen fakat günümüzde yüzbinlerce insanın hayatını kolaylaştıran kumaş türü.

özelliği ise sıcak havada vücudun fazla sıcağını alması ve hava soğuyana kadar tuttuktan sonra tekrar bırakması. böylece kişi ne sıcak havada fazla terler, nede soğuk havada fazla üşümez.
dados dados
videolarını izledikten sonra bilinç altıma fena halde yerleşen oyun. çıkalı iki gün oldu. oyunun efektleri ve sürükleyiciliği mükemmel fakat oynamak göt ister orası ayrı.
digital militia digital militia
iki gündür oynadığım oyun.

oyun gerçekten geriyor insanı, yoruyor, hatta sinirsel sağlık sorunlarım var, resmen başımı ağrıtıyor, kolumu titretiyor gerginlikten. oyundaki kamera ve kameranın gece görüşü bambaşka bir ortama sokuyor sizi. sonrasında oyunu sorguluyorsunuz "bu ne lan?" diyerek, zira oyun size saf korku harici bir şey vermiyor. gerçekten, sadece gerginlik, psikolojik test gibi, bir "oyun" yanı yok. bu açıdan her türlü övgüyü hak ediyor outlast.

amnesia ile karşılaştırmak biraz yersiz, zira amnesia'daki ortam bambaşka. herhangi bir doğallık yok, direkt olarak yarrağı yemişliğin içine doğuyor, karanlıktan korkarak kandil arıyorsunuz. sidik yarıştırmaya gerek yok zira amnesia da çok ama çok farklı bir ortama sahip, sıkıntılı bir oyun.

sözün özü, güzel ve başarılı bir korku oyunu. zevkli değil, pek zevk almıyorum ben şahsen, ama oyun gerçekten korkutuyor. ha bi' de tavsiyem, gece vakti kulaklıkla ya da 5+1 ses sistemiyle, ışıklar kapalı oynayın. aksi takdirde tam randıman alamazsınız. (her türlü korkutuyor ama böyle daha iyi)
antisosyal mesih antisosyal mesih
aniden zombi çıkmalı oyunlarla haşır neşir oluşum, resident evil 2 ve resident evil 3 oyunlarıyla başladı. hani o kadar da yeni değilim bu survival horror mevzularına, amnesia falan demiyorum hiç dikkat edersen. o kadar korkunçlu swf tıklamışlığım, ekrana konsantre olmuşken çığlıklı karı linki yemişliğim var.

yazının bundan sonrası ağır spoiler içermektedir.

-- spoiler --

yalnız şu anasını siktiğimin basementinde gerim gerim geriliyorum arkadaş. belki oyunun elle tutulur ilk questi ama, her gün açıp yarım saat uğraşıyorum, eli çivili zebellah sıçırtıyor altıma, korkmaktan değil de, gerilmekten oynayamıyorum arkadaş. üç tane butona basıcaksın alt tarafı biraz gezinip. ama işte stresten gerilmekten oynayamıyorum oyunu, kamera efekti falan da çok etkiliyor ortamı. aynı olayı silent hill shattered memorieste de yaşadım ama bu kadar değildi, arada nefes alıyordun en azından.

-- spoiler --

aşırı bir biçimde adamı geren, el ayak titreten, dudak çatlatan oyun. benim gibi kemikli adam siniri varsa eğer, gece vakti bir arkadaşınızla oynayın. güzel oluyo yani.
badman badman
dünden bu yana oynadığım ve amnesia'dan bu yana epeydir hiçbir oyunda gerilmediğim kadar gerildiğim yapım. çok fazla karanlıkta ilerliyorsunuz ve her an bir yerlerden bir şey çıkabilir endişesi yaşıyorsunuz ki çıkıyor da...

-- spoiler --

oyun kendi kendine çok sık save alıyor. bu hem iyi hem de kötü. iyi çünkü böyle bir oyunda her an ölebiliyorsunuz. kötü çünkü kurguyu bozuyor. devamlılığı etkiliyor. zira başlarda bir bölümde peşimde bir akıl hastası varken bir düğmeyi açtım. ardından öldürüldüm. düğmeyi açınca oyun save etmiş. load edildiğinde düğme açılmış ve her yer aydınlıktı. akıl hastası da yoktu çevrede. onu nasıl etkisiz hale getirmem gerekiyordu bulamadan, oyunun bug'ından yararlanmış oldum. tabii load ettiğinde yanı başımda akıl hastasıyla kalsam daha kötü olurdu.


-- spoiler --

korku oyunu sevenlere henüz tavsiye edemiyorum zira daha başlarındayım. oyun hep aynı şekillerde korkutuyorsa, o zaman pek de iyi bir oyun değildir. ilerleyen zamanlarda ne olduğu ortaya çıkacak...
vicodin vicodin
böyle oyun olmaz olsun efendiler. 10 dakikada 3 kez klavye mouse bırakıp ufak bir kız çocuğu gibi çığlık attığımı bilirim. epilepsi, ritm bozukluğu, sara'sı olan oynamasın ciddi ciddi.
nikibiaraşeyederim nikibiaraşeyederim
oynarken nefes alışverişimi bir türlü düzene koyamadığım oyun. korkusever biriyim çok korku filmi izledim ironiktir beni en çok zorlayan bu oyun oldu. yapımcıların hastalıklı beyinlerine bir öpücük kondurmak istemiyor değilim.
intihara teşebbüs ettiren anılar intihara teşebbüs ettiren anılar
çok garip bir korku oyunu. amnesia yanında romantik komedi olarak kalır. nereye dönsem yok pıçaklancam yok kolumu kopartacaklar. hayır oynasam yine iyi. izliyorum ama izlerken korkuyorum. müthiş bir korku oyunu. yarıda bırakmak istiyorsunuz ancak sonunu hayvan gibi merak ediyorsunuz.
tekkalan tekkalan
mükemmel bir survival-horror bir oyundur. amnesia the dark descentin belki de bu tarz oyunlarda devrim etkisi yaratmıştır ama bu oyun da yenilikler getirecek, buna eminim. oyun ilk başlarken bir can sıkkınlığı veriyor bu doğrudur, ama özellikle bölümlerde ilerledikçe oyun daha heyecanlı ve korkulu hale gelmeye başlıyor. normalde korku oyunlarını ben çayımla, kahvemle, kuru yemişimle oynarken bu oyunu oynarken pek yapamıyorum bu işi.
oyunun kurgusu iyi. ayrıca kapı açınca cesetlerin düşmesi, ani ama aslında bizim etkimizle olan şeyler oyunu bir film gibi hissetmemize yol açıyor ve işte bu da oyunun gerçekçi olmasına katkı sağlıyor.
oyunun renklendirmeleri ve ışıklandırmaları harikulade. söylenecek söz yok. başarılı bir oyun için bu yapım şirketi sadece tebrik edilir.
kesyapistirmikelanj kesyapistirmikelanj
atmosferine ilk dakikada vurulduğum oyun. grave encounters havası var.

cipten inip bir süre dışarıdan seyretmekle yetindim. bu görüntü bile ürpertiyor. ki hergün işim gereği hacıhüsrev'e elini kolunu sallayarak giren bir insanım.

(bkz: hacıhüsrev)

içeride çete kurmuş götümü kesecek ipneler, farkındayım.

böyle takılırken bir sesle arkama döndüm, noliy la derken dış kapının kapandığını gördüm. o kapı açılmayacak biliyorum. yarra yedik genşler.

çogzel oyun çok.
badman badman
bitirdiğim, tadı damağımda kalan korku oyunu. olaylar tam kendini tekrar etmeye başladığında şaşırtıcı durumlar ortaya çıkıyor ve oyuna yeniden asılmaya başlıyorsunuz. ürkütücü durumlar yaşansa da, bir süre sonra başınıza gelecek maksimum sıkıntının ne olduğunu anlıyorsunuz ve artık o kadar korkmamaya başlıyorsunuz. efektler ve seslerin başarılı olduğu oyun, hikayeye yakışır bir final ile sonlanıyor.

görsel olarak bahçe sahnesine bayıldım. bir de bu oyundan sonra amnesia: a machine for pigs'in grafikleri hiç çekilmiyor...
1 /