p4c

bi niyan vardı bi niyan vardı
philosophy for children, yani çocuklar için felsefe... aslında çocuklarla felsefe diye türkçeleştirilmesi daha doğru olabilir. onlar için değil, onlarla beraber yapılması gereken bir etkinlik çünkü...

temelde sokratik yöntemin çeşitli konulara uygulanması metoduyla çocukları düşündürmek olarak açıklayabiliriz. bu uygulamalarda öğretmen, öğretici rolünde değil, tıkanan tartışmaları ilerletebilmek için yönlendirici rolünde olmalıdır.


onların bu farklılıklarını törpüleyip, tek tip düşünce baloncukları yaratmak yerine, düşüncelerini doğru şekilde ifade edebilecekleri bir ortam yaratılmalıdır. işte bu yüzden p4c önemli....
bi niyan vardı bi niyan vardı
p4c için kullanılabilecek bir hikaye örneği:

bukalemun buku, sarı çiçeğe konduğunda sarı, ağaç dalında durduğunda kahverengi, acıkınca gri, susayınca mor olur, renk değiştirerek ormanda yaşarmış. yani her şey önceden belli, hayatı pek sıkıcıymış.

bir gün buku, ormanda bir bahçede farklı hayvanlar görmüş. "ah!" demiş "keşke şu flamingo kadar güzel, etkileyici olsam!" ayıyı görünce heyecanlanmış " keşke ayı kadar güçlü olsam!", bahçede fili görmüş demiş ki; "keşke fil kadar heybetli olabilsem!"

ve dilekleri teker teker gerçekleşmeye başlamış! ama buku, her hayvandan bir özellik alınca kendini o kadar garip bir hale sokmuş ki, sinek yemek için dilini uzatamaz olmuş, beslenemiyormuş. renk değiştirse de hemen farkediliyormuş, saklanamıyormuş. ne ayılarla yaşayabilyormuş, ne fillerle ne de flamingolarla! çünkü aslında hiç birine benzemiyormuş. sonunda buku, derin bir iç çekmiş ve demiş ki " ah! keşke kendim olabilsem! "