sağlıkçılara destek alkışı

2 /
hayaletin garip huyları hayaletin garip huyları
hem döveriz hem severiz biz.

prensip olarak her türlü organize işlere karşıyım. kendim katılmam, katılsam da muhtemelen ya gülerim ya da "napıyom lan ben" diye utanırım.

bana zararı yoksa isteyen istediğini yapabilir. sağlıkçıları mutlu ediyorsa sorun yok.
bitse de gitseks bitse de gitseks
sağlık çalışanıyım, hasta yüzü görmüyorum birebir hastalarla iletişim halinde değilim ama hemen yan tarafımda mikrobiyoloji- biyokimya laboratuvarları var, şüpheli vakaların örnekleri oraya geliyor. hasta yüzü görmüyorum ama her gün yaklaşık 250-300 kişi aynı yerde yemek yiyoruz. sanıyorsunuz ki hastane ortamları süper güvenlik tedbirleri alıyor, corona çıktığından beri ne mesailerde bir değişiklik var ne ek bir önlem, sadece her sabah ateşimiz ölçülüyor. başka firmalarda çalışan arkadaşlarımdan aldığım bilgilere göre bir çok yer hastanelerden daha büyük güvenlik önlemleri alıyor.
bizim hastanede daha geçen gün, hasta danışmanı bir kız masasını serviste kullanılan yüzey dezenfektanı ile sildiği için uyarı aldı, herkes kendi önlemini kendi almalıymış, istiyorsa kendine dezenfektan alıp silebilirmiş servistekini kullanamazmış! yani bu kadar riskli yerde herkes kendi koruma malzemesini kendi alsın diyebiliyorlar. bu durum eminim bir çok hastanede böyle.
hastaneler normal zamanlarda da enfeksiyon riskine göre güvenlik önlemleriyle çalışır ama şu durum sadece eldiven maskeyle yetmiyor. hatta bir çok hastane, bir çok kanser hastası cerrahi maske sıkıntısı yaşıyor. şu an hastanelerde çalışan doktorundan, temizlik görevlisine herkes stresli, yorgun, tedirgin ve hepimiz biliyoruz bir şekilde enfekte olacağız ama tek korkumuz çevremizdeki insanlar.
alkış desteği tabi ki moral verici ama bunu çoğu insanın şov amaçlı yaptığını görmek, instagramdaki insanların çay, kahve fotoğraflarıyla evde zorlu yaşam mücadelesi! verir gibi şımarık halleri çekilir gibi değil. insanların hala sokaklarda nefes almaya çıkmalarını gördükçe, bu şartlarda çalışan insanlar gerçekten isyan ediyor.
şu an biliyorum ki, insanların sağlıkçılara işi düştüğü için bu kadar kıymetli oldu bu günler geçsin, yine doktorun maaşı konuşulur, yine birileri şiddet görür, yine sağlık personeli kadrosuz çalıştırılır. virüs gider ama ülkede düzen yine aynı devam eder.
6
lorquet lorquet
sevgi pıtırcıkları gibi destekliyorsanız da gerizekalıca da buluyorsanız kendinizi çok kaptırmayın derim.

2 gündür bakmıyordum. gerçekten bana da anlamsız geliyordu. bugün tarasın yanından geçerken başladı. madem terasa bu kadar yakınım bi bakayım diye çıktım.

her şeyi geçtim. göz alabildiğine dolu bir yükseltili ve alçaltıda, denizdeki dalga gibi görünen göz alabildiğine dolu binalardaki dairelerden insanlar ışıkları kapatıp söndürüyor, garip çığlıklar ve ıslıklar atıyor, silah sıkıyorlar. uzun bir süredir böyle bir şey yapılmamıştı (en son gezi sanırım) uzun süredir insanlık sosyal medya dışında böylesine bir iletişim kurmamıştı.

ben katılmadım, ama anı keyifle seyrettim. sonra da allahım inşallah yakalanmayız diye dua ettim. çünkü bizim devlet önlemleri arasında işe yarar bi bu görünüyordu.
gurt gurt
bomboş bir aktivite.

neden çünkü hiçbir fedakârlık yahut emek gerektirmiyor. çıkıyorsun cama iki şakşak yapıyorsun -büyük bir kısmı bunu çevre baskısından dolayı yapıyor- sonra içeriye geçiyorsun. birkaç belediyenin sağlık çalışanlarını ücretsiz taşıması dışında dişe dokunur bir destek var mı bu insanlara? hastanelerde pek çok doktor yeterli ekipmanın olmadığını söylüyor buna çözümün var mı? yahut hükümet olarak çıkıp sağlık çalışanlarına bu süreçte bir maaş ikramiye vereceğim diyebiliyor musun? elbette, bu insanlar bu mesleği bilerek seçtiler. kendilerine iltimas geçilsin demek istemiyorum. ama bunları yapmadığın belli olmasın diye alkış denilen garabeti atıyorsun ortaya. alkışlayanlar da güya iyi bir şey yaptıklarını sanarak buna alet oluyorlar. gerçekten muazzam.
2 /