sakla yamalarını kalbim

chansonnn chansonnn
bir yılmaz odabaşı şiiri

ne gül
ne yarın!

gül,
küle karılmış günlerin tortusunda
yarın,
vurulmuş yatıyor bugünün avlusunda

sakla yamalarını kalbim...

insanlar büyüdükçe günler kısalırlar
günlerimiz gibi aşklarımız da
yittikleri duraklarda kalırlar

sakla yamalarını kalbim...

kendini bıçak gibi ışıyan yeni güne bağışla
yürü, arkana bakma, ama umursa
bazen anılara en çok yakışan elbise
birkaç damla gözyaşıdır unutma...
te5ir te5ir
* *

mutlu muyduk?
neydi ki mutluluk?
dolanıverdi yüreğime bir tutku...
dönüp duruyorum eksenimde , mutlu olmalıyım diye...
sahi mutlu muydum ben?
ya da mutluyduk biz sahiden!
mut ne idi? ne idi de çoğaltma sevdasına düştük ...
geceler vuruyor kıyılarıma
gençlik çekiliyor ağır ağır içimden!
kaçılmıyor geceden...
doğulmuyor güne...
dünyaya bir kere gelmeye gör...
dönülmüyor geriye...
ağır ağır yaşlanıyorum gecen her dakikada..
iliklerim yaşlanıyor
bir bir çekiliyor içimden deli kanlar...
yaşlanıyorum.
gölgemde serinleyenler bilmiyorlar içimdeki kuruluğu...
yaşlı bir çınar(ne marifet çınar olursamda) olmaya doğru emin ve hızlı dakikalarla ilerliyorum.
tutuşmak çok daha zorken gençlikte, bir kıvılcım yetiyor şimdilerde ömrümü tüketmeye...
alakasız iniltilerim diziliverdi art arda.
kırıktır şimdilerde sazım,
ondan kırık cümlelerimde.
içimden geldiğince yazıyorum ya; içim karışık ve eksik şeyler karalıyor dünyaya...
bir gün bana türküler söyle.
bekleme benden artık tamamlayıcı bir cümle.
ne geldi ise içimden döktüm öylece,
bu da son saçmalamam olsun;
mutsuzum, umutsuzsun mutlu...
hep üçüncü şahıslar mutlukluk listemde.
mutlu olman dileği ile...