seni ele sevirem ki

brütüs brütüs
seni ele sevirem ki... diycahsan ki niye?
ne bilim, işde ele!
seni görende bir hoş olir, ölir ölir dirilirem...
ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
komlar;, ahırlar dolir.
sayiram, sayiram biri esgik.
bi daha sayiram, bi de bahiram ki tamam.
ama üzilirem; çünki sen gelmirsen.
diyacahsan ki niye? bennam işde ele!
yassi olir; sekide eyhmek yiyeceğam
civil lavaşi dürüm edir, tam kıtliram,
sen ahlıma gelirsen, yiyemirem.
sen ahlıma gelirsen, boğazımda düğümlenir.
gene diyirsen ki niye? işde ele...
anam örtüleri sarir... gendi gendimi yiyirem
o da gidir, külli biçare galiram.
gözlerim süzülir, uyiyacağam, uyiyamiram
gafam garişir, yüregim sıhışir, yatamiram
gene diyirsen ki niye? işde ele
guşluğa; doğri daliram, hayal, hülya görirem
sanki yanımdasan...
sevinir, sevinir bir hoş oliram
bir de ayıliram ki, yasdığa sarılmışam...
diyecahsan ki niye? amaan işde ele!
sabah olir, horozlar ötir, gün doğir...
gahiram tavuhlara, culuhlara yem verirem...
culuhlari dutir dutir öpirem
onnari bile sene benzedirem...
sahhın deme niye? amaan işde ele!
gün gibi gelir, ay gibi gidirsen
beni yiye yiye bitirirsen
hep ömrümden götirirsen
seni sevdigimi de çoh ey bilirsen.
diyirsen ki niye, bilirsen işde ele!
babam beni gapiya goymir diyirsen
ey helt yiyirsen!...
gomşular, emin, bibin;, ezen; gile gidirsen
madem ele çıh cama, tırhıca; gel!
yüzün görim, bu da bene yeter
sahhın deme niye, işde ele!