sevgiliye mektup

giriniz kaydediliyor

işlem bitince otomatik olarak girinize yönlendirileceksiniz. hoşunuza gitmeyen bir şey varsa girinizi daha sonra düzenleyebilir veya tamamen silebilirsiniz.

girinize bir görsel eklemek için dosya veya dosyaları buraya bırakın
dosya(lar) otomatik olarak yüklenecektir.

(bkz: ) `` TR
11
anjeliq
ilginç tesadüflerin üzerine kurulu hayat sevgili...
herşey... biliyor musun, zormuş üstesinden gelebilmek birşeylerin, uğraşmak. gücümü yitirirken tam da öyle bir zaman, öyle bir tesadüf ve öyle bir '' sen '' çıktı ki karşıma..
bir inanç, bir bağ.
inanmadığım herşey inandığım oldu senle birlikte. öyle ki yaşanmamış şeyler üzerine kurduk ruhumuzu. yaşanmamış şeyler için savaşmayı denedik zor oldu belki ama oldu işte. karmaşık dünya nın karmaşık kurallarının arasında yalnız kaybolmayı istemedik. işte, bu yüzden birbirimizi seçtik, bu yüzden ölümsüz siyah gülün dikenlerinde kanattık ellerimizi.
hiç birşey olmayan ruhumda ki herşey.
yoksun artık,yokluğunla silmeye çalışıyorsun ruhumda ki lekeleri..
canım acımıyor.sadece yokluğuna alışmak...bilirsin yapabilirim..yalan söylemeyi öğrendiğim gibi..
maskelere alıştım biliyor musun?yaptığın gibi,maskeme sığınıyorum ben de.(sen hep iyi olanı yapardın değil mi?)
kendinden nefret etme,sen öldürdün kendini belki ama,
ölümsüzümüz hala içimde bir yerlerde..
söyleyecek sözleri tükettim artık bana ait olmayan sevgili.yokluğunu bile sever hale geldim.kal içimde hep olduğun gibi..
bilirsin, gün doğumunun geceye ihtiyacı vardır. o olmadan varolamaz, ardından yetişemez hayata..
hep yanımda ol.gölgen olsa yeter.en azından içimde.bırak kalsın izlerin.
gecemin,ruhumun anahtarı,ölümsüz siyah gülün sahibi, koruyucusu.
'' ben '' olmaya devam et yokluğumda..
sonsuza kadar..
gün doğumun..
v
sevgilim;

keşke şuan yanında olabilsem; o zaman bu satırları yazmak yerine, sana sarılabilirdim, gözlerinin içine bakabilirdim, gülüşünle tekrar hayata bağlanabilirdim. sensizlik bazen beni öldürecekmiş gibi geliyor.

sevgilim;

keşke şuan yanında olabilsem; çünkü bu hayattaki hiçbirşey senin o tatlı gülüşünün yerini alamaz. ellerimi tutup '' benim elleri güzel sevgilim '' demenin yerini alamaz. hiçbirşey, üşümüş ellerimi soğuk eskişehir gecelerinde kendi montunun cebine koymanın yerini alamaz.

sevgilim;

biliyorum, sen yine kızacaksın bana; ben yine gözlerimin dolmasına engel olamıyorum bu sensiz gecede. hep ağlama sakın bir daha diyorsun ama, ne yapayım sensiz hayattan zevk alamıyorum. çünkü seni çok seviyorum...
dünya koca bir yalandı gördüm
sevgili,
kalbimin her heyecanlı,kararsız,umut dolu,mutsuz adımına bu hayat değer mi diyorum.ellerinde neyle geliyor bize ve bizden neler alarak avuçlarını dolduruyor?niye avuçlarındaki herşeyi bizden gizliyor,bizim ona yaptığımız onca fedakarlığa rağmen.

sevgili,
neden bize çok kısa bir zamanlığına da olsa durup düşünme,içine dönme fırsatı vermiyor hayat?bizi bu sıkışmışlığın ortasına her terkedişinde niye yeniden onun peşine takılıyoruz?

sevgili,
korkuyorum artık.gelecek telaşı "şimdi"mi yağmalıyor.ve ben hayallerimin ellerine uzanıp kendimi uçurumdan kurtaramıyorum.hayatı hiçbir mevsime benzetemiyorum.korkularım o kadar hissizleştirdi ki beni,üşüdüğüm veya yandığımda biri bana sorsa emin olarak onlara cevap veremiyorum.sanki sıcaklığın tarifinin yapılamadığı zamanlarda yaşıyorum.

sevgili,
doğruyu söylemek gerekirse artık yeni birşeyler öğrenmek de istemiyorum.hatta bildiklerimi dahi unutmalıyım sanki.oysa başbaşa bir yalnızlık olmamalıydı özlediğim.

sevgili,
avuçlarında sen olan bir hayatı seviyorum yalnızca.geri kalan herşey kuru gürültü.ve ben senden başkasına sağırım artık.ancak böyle dinlenebiliyor ve kendim olabiliyorum.
anjeliq
artık inanmadığımsın.öyle mi?
karanlıktan tutup çekerken elini şaka yapıverdin birden.gülümseyerek ittin beni koskoca bir kara deliğin en dibine..
ruhum kanadı sevgili.çok.hiç o duyguyu yaşadın mı?
canım acıyor.bu bir kurtuluş çığlığı.çizemediğim yolları göster bana ne olur.açılmayan kapıları aç bir kez de.yardımına ihtiyacım var.
gözlerimde ki ışığı bulamıyorum.kaybetmiş olamam.lütfen,olmasın..
yardım et bana yokluğunda ama kendinden nefret ettirme,sen bunu yapamazsın,yapsan da ne önemi var öyle darbeler aldım ki ruhumdan akıp gidiyor her şey..bazen sen bile..
hissedemiyorum.korkuyorum.insan kaybettiğini hissedemez.değil mi?
anlatamıyorum kendimi ilk defa.oysa kolay sanırdım.cümleler bittiği zaman tıkanıp kalıyor insan.peki,ilişkiler için geçerli mi bu?
bayat sözlerle kendimi avutuyorum sık sık..yalanlar söylüyorum.kendimi kandırıyorum,her şey mükemmelmiş ve sanki seni hiç sevmemişim gibi.
insanların hoşuna gidiyor.bakıyorum yüzlerine ve gülümsüyorum.en çirkin yapaylığımla.
senin gibi yaşamak kolaymış.kabuğuna çekil,ruhları terket,sömür kendini,yalnızlığına tutun,ve öldür kendini.
yalnız ölüm.sevgimle beraber öldürüyorum kendimi.yeni bir insan yaratmaksa amaç,ve amaç gitmek istemekse nedensiz bunu ruhumla da yapabilirim ben.

düşünüyorum,korkuyorum.
düşünüyorum ve duşun altında boğmaya çalışıyorum kendimi.

neden biz seçildik bunları yaşamak için demiyorum,eh zor oldu başlarda
ama ruhumdan özenle kesip çıkardığın bedenini mutlu görmek....
işte buna,
sende ki bensizliğe katlanamıyorum artık.bencilim özür dilerim.bana yaptıkların için özür dilerim.yaşadıkların için..herşey için özür dilerim senden..
biliyor musun,zaferlerimi düşünüyorum...daha kaç cesede neden olacaksın acaba kalbimde
bu savaşı da ben kazandım ve
içimdeki masumu öldürdüm.
gömdüm gözyaşlarımla beraber senin yanına,ruhumun açık kalan yaralarına..
ve ben bendeki beni kendime ayırdım
artık surları çok yüksek şehrimin
ve aşkta ölümde yalnız benle sınırlı bu şehirde.sen bendin.en değerlimdin.artık olmayanımsın..biliyormusun kelimeler yetersiz bazen.ve bazı anlar vardır kendini sadece bakışlarınla anlatabilirsin aslında anlattığını,karşındaki insanında seni anladığını zannedersin.biz,bizi anlayamamışız...
yalnızlığın gökyüzünde bir bulutum şimdi güllere bakiyorum yukarıdan hepsi ölümlüymüş şimdi anlıyorum ölümsüz kara gülün olmadığını,hiç olmayacağını...
ve şimdi anlıyorum,yokluğunun yalnızlığıma bu kadar yakışmasının nedeninin sen olduğunu da..
sevgili,seni içimde ben öldürmedim,bendeki seni hunharca katletmek isteyen sendin..
gece çökünce üzerime üşüyorum artık hem sükunetim de kalmadi,ölüyorum.
yeni,sensiz bir yaşama uyanmak üzere..

keşkelerden nefret ettiğimi bilirsin.
keşke ama keşke tutamadığın sözlerin gibi kendine verdiğin sözü de tutmasaydın bir kereliğine..

bana bıraktığın şeyler sadece bu yazılanlar sevgili..
biliyorum içimde ki sen beni hep sevecek.
sen değiştin.ve gittin.ama o beni asla bırakmaz.biliyorum..
bedenin olmasın,üzülmüyorum artık.
yalnızca..kırıldım..çok.
hoşçakal melek..
gidiyorum çünkü noktalar koymak istemiyorum artık,nedensiz ayrılığımıza...
gündoğumun..
endoplazmik retikulum
özlemekten uyuyamadım bu gece de... seni hatırlatmayan tek bir şey yok burada... özlemekten çatlar mı insan, çıldırır mı... günler su olsun aksın istiyorum. sensizlik öyle soğuk ki... bugün dedin ya hani o şarkıyı, ne garip ben de senden habersiz o şarkıyı dinlermişim, dinler dinler ağlarmışım meğer... kalp kalbe karşı işte... beklemek... beklemek hiç bu kadar zor olmamıştı... yoo ağlamıyorum, ne var ki ağlayacak... özlemekten uyuyamadım sadece... özlemekten sadece biraz çıldırmak üzereyim; hepsi bu... senden kalan koca boşluk özleminle doldu, taştı işte...
görünmez oldum, geldim yanına... minik bir öpücük kondurdum yanağına hisset olur mu? iyi geceler...
poison
canım,
bu mektubu yazmak hiç kolay olmadı.kaç kez silip yeniden başladım bilmiyorum.eskisi gibi yanımda olsan belki bu satırları yazmam gerekmezdi.çünkü hissetiklerimi anlaman için gözlerime bakman yeterdi.ama sen şimdi benden kilometrelerce uzaktasın.son 80 gündür sadece sesini duyabiliyorum.bundan şikayetçi değilim elbet,ama canım yanıyor biraz.eskisi gibi yanında olamamak,sana sarılmamak canımı yakıyor.

sen gittiğinden beri dünyam karardı.hayatımdaki renkleri kaybettim.gülmez oldu yüzüm.sen üzülme diye bunları hiçbir konuşmamızda belli etmedim sana.ama şimdi hayatımdaki önemini anlatmak istiyorum sadece.ben senle 'ben' olmuşum sanki,senle nefes almaya başlamışım.senle birlikte yıldızların farkına varmışım bitanem.şimdi sen gittin ya,o yıldızlar da söndü;ben de öldüm sanki.iflah olmaz bir hasret geldi oturdu kalbimin ortasına.ne kadar zormuş meğer seni sensiz yaşamaya çalışmak ve buna alışmak zorunda olmak...

olmuyor,anlatamıyorum hislerimi,yazamıyorum.düşünceler uçuşuyor zihnimde.yazdıklarıma bakınca seni görüyorum puslu puslu.gözlerim ıslanıyor.sesini duyuyorum sanki 'sakın ağlama,dayanamam'.o kadar ihtiyacım var ki ağlamaya.ben ağladıkça,gözlerimden yaşlarla birlikte sanki özlemim de akıp gidecek gibi.sana söz verdiğim için doya doya ağlayamıyorum.ama sen burada olsaydın,emin ol sana sarılarak sabaha kadar ağlardım.

şu an beni sakinleştirecek tek şey sen...bu agresifliğimin,hırçınlığımın,huysuzluğumun,mutsuzluğumun tek ilacı sensin.bazen çok bencil olup diyorum ki 'keşke hiç tanışmasaydık,bana hayatımın en güzel günlerini yaşatmasaydın da,ben şimdi bu sensizlik krizlerinde olmasaydım'.ama sonra pişman oluyorum bu düşüncelerim için,kendimden utanıyorum.sen iyi ki varsın aşkım.iyi ki girdin hayatıma.iyi ki beni ben yaptın,sıradan hayatımı renklendirdin.artık istediğim tek şey yine eskisi gibi yanımda olman ve kokunu içime çeke çeke uyuyabilmek.

seni seviyorum...
11
instela

instela ile kendinizi özgürce ifade edebilir ve yazdıklarınızla anında binlerce kişiye ulaşabilirsiniz

üye olmak ücretsizdir ve yalnızca saniyeler alır. hemen üye olun:

zaten bir hesabınız var mı? giriş yapın