sigarayı bırakmak

114 /
kronikdengesizz kronikdengesizz
9 marttan beri içmiyorum sigara bırakma hattını da aramadım 12 yıl içip sonunda karar verip birden bıraktım dönem dönem içmek istesem de kendime kronikdengesizz bak şu kadar gün oldu içmemen lazım diyerek vazgeçiyorum, sinir yaptığı oluyor evet ama içmemenin faydalarını görüyorum cildimde daha az sivilce çıkmaya başladı eskiye göre aynalardan kaçmaz oldum o iğrenç kokudan bahsetmeme gerek yoktur sanırım. neyse umarım bu bırakma başarım devam eder.
the cekat the cekat
15 yıl içtim. üç yıldır içmiyorum. champix ile bıraktım. halüsinasyonlar, depresyonlar, ilgi çekici rüyalar derken, bir ayın sonunda bıraktım ilacı. altıncı ayın sonunda unutur gibi olup birinci yılın sonunda ise neredeyse tamamen unuttuğum bağımlılık oldu.

öyle hadi bırakayım ile olacak iş değil plan, program, emek ve hayatta bir takım değişiklikler yapılmasını gerektirir.

sorusu olan olursa seve seve yardımcı olurum ^^

edit: yılı yanlış yazmışım asfafasd
madafakamanki madafakamanki
6-7 yaşında fırt çekmeye, izmarit toplamaya; 12 yaşında da günde en az 1 paket içmeye başladım. 20 senedir falan 2 paketin altına düşmüyorum. bir gün tokyo'da işlek bir caddenin ortasında 70 yaşın üzerinde maksimum 45 kg teyzenin biri bir anda önüme atlayıp omzuma vura vura bağırmaya başladı. nasıl haykırıyor anlatamam. ben olayın şokunu atlatana kadar araya ingilizce bilen birileri girdi. ben tabi refleks olarak kadını tanımadığımı açıklamaya çalışırken bana kadının benim sigaradan öleceğimi hissettiğini ve bu yüzden de bırakmam gerektiğini haykırdığını söylediler. kadın beni gördüğü esnada sigara da içmiyordum üstelik. bir anda etrafımız kalabalıklaştı. kadını dinlemeden önce bana önyargıyla bakan kalabalığın yüzleri önlerine eğildi. ingilizce bilen birkaç kişi kadının hafif psişik kafalarda olduğunu ve ciddiye almam gerektiğini dahi söylediler. ben ne yaptım? bunları dinlerken bile sigara yaktım tabi ki. önümüze fırlayan her delinin sözüne mi inanıcaz amk.
curt kobain curt kobain
7 yıldır içiyordum, son birkaç yıldır da zararlı bir şey olduğunu kendime kabul ettirmiştim ve bırakma fikrim vardı. iki sene önce bir arkadaş ile bıraktık, ilk iki ay bıraktım sandım fakat sosyal ilişkilerim, tanışmalarım ve el mimiklerim dahi sigaraya bağımlıymış. staj yaparken yeni tanıştığım ortama sigara ile adapte oldum. ara vermek, muhabbet için artık otlanmaktan çekindiğim için arkadaşlara hediye paket aldım fakat kabul etmediler. geri dönüşüm bu paketle oldu. geçtiğimiz sene ufak tefek ama rahatsız edici sağlık sorunlarım baş göstermeye başladı. sonra yılbaşında da şehir değiştirip yepyeni bir hayata başlarken sigarayı bırakma kararı aldım. yeni ortamımda tek tük içiyordum. sosyal ortamım da sigara üzerine kurulmadan aceleci davranıp bir hafta içerisinde bırakma kararı aldım ve o günden sonra gerçekten canımın sigara çektiği gün sayısı bir elin parmaklarını geçmez. 1 şubat 2020'den itibaren ayrı ayrı iki fırt ve bir yarım dal sigara içmişliğim var. hepsinin de tadı kötü geldiği için geri attım. gün itibari ile 4 ayı geçmiş bulunuyor ve geri dönmemek üzere tamamen bırakmış olduğumu düşünüyorum. yemekler çok tatlı geliyor, çok enerjik hissediyorum, az ve kaliteli uyuyorum, kokmuyorum ve en güzeli de sabah kalktığımda geniz yanması hissi olmuyor. çok mutluyum, hayat kalitem en az iki kat arttı. keşke daha önce bıraksaymışım.

dağınık yazdım fakat işin özü şu ki; sigara sadece kimyasal bir bağımlılık değil, aynı zamanda sosyal ve fizyolojik de bir bağımlılıktır. gençliğinizin altın yıllarını sigara ile geçirmişseniz onunla büyümüş, onunla ilişki kurmayı öğrenmiş, onunla kahve içmiş ve onunla denize bakarak iç geçirmişsinizdir. sigarayı bırakırken bu alışkanlıkların hepsini bir kutuya paketleyip yakmak gerekir.
benallahınbirlütfuyum benallahınbirlütfuyum
bi ara bıraktım, güzel de bıraktım aylarca içmedim. mentol kaldırılmıştı çünkü. sonra ankara / kızılay konur 2 sokaktaki burger king'in yanındaki tütüncüde marlboro mentol & böğürtlen buldum, aldım ama paket 3 ayda falan ancak bitti hatta bitmedi bile, o kadar aydan sonra ağır geldi çünkü, bi de direkt midemi ağrıtıo benim diye onu da bıraktım. şimdi marlboro touch white kullanıyorum, içio musun içmio musun belli değil o kadar hafif, turuncu pall mall gibi hafifliği :)
ama bırakmak gerçekten çok zor, gerçekten.
eyike eyike
(bkz: la coscienza di zeno)
(bkz: italo svevo)
türkçeye zeno'nun bilinci ismiyle çevrilen romanın baş karakteri, zeno; çok kere, son sigarası olduğu inancıyla, sigarayı bırakmaya karar verip, bırakamayan bir kişidir. kimilerine göre, zeno; yazarın ta kendisidir.
tiryakiler, bu kitabı okurlarsa, sigarayı bırakırlar belkide, kim bilir?
maximen maximen
zor bi olay abi kim ne derse desin isterse en babayiğit adam gelsin tekde bırakamaz debelenir bi kaç denemede bırakır her seferinde bu son der olm azaltacağım der kendisini kandırır bir nevi, ve şu olay çok acı sigarayı bıraktıktan sonra ciddi manada özlüyorsun bu mereti nefretle ayrılsan bile bıraktıktan 1-2 ay sonra bile o kokuyu duyunca veya boşta kalınca yaktığın sigara aklına gelince yemekten sonra içtiğin sigara aklına gelince çok özlüyorsun bu orospu çocugunu he 1-2 yıl sonra nefret edersin muhtemellen ama kısa süreler için bunlar çok geçerli, bende geçen göt kadar sahada el kadar çocuklara karşı futbol oynarken 1 dk koştuktan sonra yere yığıldığımı görünce bırakmaya karar verdim bu mereti ama hadi hayırlısı.
1
kanaat onderi kanaat onderi
gerçekten istenirse yapılır, istenmezse yapılmaz. gayet net. sigarayı bıraktığınızda onun yerini dolduracak başka bir şey koyabiliyorsanız kolaylaşıyor, diğer türlü öfleyip-püfleyip, etrafa mal mal bakıp tekrar bir sigara yakıyorsunuz, gözleriniz hafif kısılıyor ve bir amacınız olduğu hissiyatına kapılıyorsunuz. hatta çoğu zaman sigara yaktığınızda hayal kurup kısa ve orta vadeli planlar yapmaya, düşünmeye başlıyorsunuz; aksi takdirde yoğunlaşamayıp düşünemiyorsunuz bile.
114 /