şiir

1 /
poloxis poloxis
geceleri,alkolluyken okunduğu zaman etkisini çok daha fazla hissedebileceğimiz, sadece kelimelerden ibaret olmayan,bir duyguyu en güzel betimleyen bir yazı türü.
cagrilanyakup cagrilanyakup
yıldızlar

seni karanlıkta yatırıyorlar
korkuyorsun geceden
bakıp bakıp pencereden
yatağına sokuluyorsun.
ben hep eski yerimdeyim biliyorsun
hava açık olduğu zamanlar
beni seyrediyor, seviniyorsun.
ah ne olurdu ben de
sana göründüğüm şekilde
odana gelseydim.
ateşböcekleri gibi
küçücük avucunda
yanıp yanıp sönseydim.
seneler geçip gider, büyürsün.
bir gün olur, hepsi biter
endişeler, o çocuk üzüntün
hepsi biter.
aydınlanır senin için geceler, güneş gibi görünürsün.
biraz sabır, küçük çocuk, biraz sabır!
ama allah'ın koyduğu yerde
yıldızlar daima yalnızdır.

behçet necatigil
fempusay fempusay
tümüyle bir içe bakıştır. kendini içinden dışına doğurmaktır belki bir anlamda. ne duyumsuyorsan yaşadıklarından veya yaşamak istediklerinden yana; olancasını alıp bir harmanda sepetlemektir aslında.
martin hayda gel martin hayda gel
sigaram döker içini küllüğe,yanık hikayeler anlatır
'benim işim bitik' der,sükunetle dinler küllüğüm
rakı bardağımın yanında arkadaşı durur,dertleşirler
aynı yolun yolcusudurlar,tükenmişlikleri dahi birdir
kalemim hırpalasa da kağıdı,dostturlar anlaşırlar
tamamlarlar birbirlerini;bilirler hem imkansızlığını
hiç ayrı gayrı duramazlar
ellerim saçlarımda gezinir,eski ahbabının sırtını sıvazlar
'çok değişmişsin' der diğerine
'sayenizde efendim,sayenizde'
işte bütün bunlar olurken
ben...
'benim işim bitik' sevgilim
yüreğinde sönemem...
daghan daghan
şairin elinde bir silah bu duygularla beslenen
mürekkep değil zehir sanki zavallı kağıda dökülen
senden kalanlardır! her satırda gömdüğüm
yalnızlığın nöbetinde karanlığa aşık her günüm
4 duvar - 1 kalem - 1 kağıt ve 1 ölü
başıda sonuda ağlamaklı! yazarı meçhul bir öykü
sırtını bana döndü! aynadaki bu yüz
terk-i diyardan önce! duygularıda bölüşürüz..
1 /