silgi

1 /
lithium lithium
her sınavda yanımda bulundurmayı unuttuğum, ama kağıda doğru düzgün bir şey yazamadığımdan en az kalem kadar ihtiyaç duyduğum cisim.
thedewil thedewil
beni ilkokul günlerime götüren. ortasından delip boynumuza astığımız günlere. naylon ipin boğazımızı kestiği... sonra kokulular çıktı. ayı maya'lı silgiler. hala burnumda kokuları. "tükenmezi de siliyor" diye söylenti çıkarılan silgilerle, defterlemizi parçalayana kadar silmemiz. devlet kurumlarında, memur çocuklarında olan ortası delik, silmemekte ısrarcı davranan adel silgiler. yanlış yazınca silecek silgisi olmayıp, parmakları ile silen çocuklar. harçlıklarımızla aldığımız kokulu silgiler bitmesin diye, kullanmamak, yalnızca koklamak.

çocuktuk, saftık. güzel günlerdi.
mark denver mark denver
tasarrufun ne demek olduğunu bilmeyen küçük çocukların toz haline getirip sonra oluşan tozları toplayıp buzdolabına koyup ortaya tekrardan silgi yapmaya çalıştıkları okul gereci.
thedewil thedewil
14 yıllık eğitim hayatımda, bitireni göremediğim, göremeyeceğim gereç.

en pintisinden, en savurganına kadar her türlü öğrenci, silgi bitirmeyi başaramaz, son damlasına kadar kullanamaz silgisini. bu meret, ne menem bir şeyse, bitmeye yüz tutuğunda mutlaka kaybolur. ister "kalıp" halinde satılan silgilerden alın, ister en küçüğünden, ya arkadaşınız almıştır, ya yere düşmüştür, ama sonuçta, bitiremezsiniz.

bir de "kalem arkası silgisi" vardır ki, o da lazım olduğu zaman biter, kullanamazsınız.

"bir silginin hayatı" diye film falan çeksinler, buradan prodüktörlere sesleniyorum. bu gizem çözülsün artık. kaybolan silgilerimizin failleri bulunsun.
eminsaydut eminsaydut
küçükken parmaklarımdı, defterime yalan yanlış yazılmış şeyleri silme aracım.. bir de tükürük vardı elbet.. parmak ve tükürük.. her şeyi silen, ama tükenmeyen.. parmak ve tükürük.. sil komutu için, dil dokunuşu.. sonrası biraz ısalk da kalsa bomboş bir sayfa..

yavaş yavaş unutmak istediklerim için de aynısını yaptığımı fark ettim.. hayat bilgisini okul verdi belki ama, hayat silgisinin mucidi benim.. unutmak istediğimde tükürür ve parmağımı şöyle bir sallarım.. her defasında tekrar tekrar anlarım.. silgi ve bilgi ayrılmaz iki kardeş.. biri diğerinde var, diğeri birinde..

şimdi hayat bilgisi defterim, hayat silgisi maharetiyle biraz ısalk da olsa bom boş..

ne yazık!! sen dolu sayfalarda hala iz var.. o anlar, yaşanırken ve yazılırken meğersem çok bastırılmışlar..

ne garip.. senden bana kalanlar, hafif bir grilik.. biraz tükürük.. birkaç da silik harf...

onların da altında duran, düzeltmeye uğraştıkça oluşmuş bilindik bir yarık.. sonraki sayfalara da burdan sızıyor sıvıların..
1 /