solipsizm

demiurgos demiurgos
insanın kendisi ve öz bilincinin dışında kalan her şeyin bireyin zihninin birer ürünü olduğunu öne süren sübjektif bir teori. hemen tüm idealist felsefelerin ucundan kıyısından içine düştüğü bir anlayıştır.

bilimsel gelişmeleri ve toplumsal eylemselliği tamamen reddetmesi ve anlamsızlaştırması sebebiyle, idealist düşünürler solipsizmden uzak durmaya çalışmaları, birey üstü bir tanrısalcılık anlayışını ortaya çıkartmıştır. idealistlerin, yağmurdan kaçarken doluya tutulmalarının da sebebidir hani bu yönüyle.

lenin'in materyalizm ve ampiryokritisizm'de keskin bir dille eleştirdiği solipsizmin epistemolojik çözümlemesinde ise içgüdülerin yegane kaynak olduğu görülür.
yaşarneyaşarneyaşamaz yaşarneyaşarneyaşamaz
latince, "tek başınalık", "teklik", "yalnızlık" anlamına gelen 'solus' sözcüğü ile "kendi", "ben", "kişi" anlamına gelen 'ipse' sözcüğünün biraraya getirilerek oluşturulduğu felsefi terimdir.
niflheim niflheim
son yüzyılın hastalığı.
algıladığım dış dünyanın varlığından nasıl emin olabilirim sorusu ile başlar, peki kendi varlığımdan nasıl emin olacağım sorusu ile biter.
eh, öyle '' düşünüyorum öyleyse varım '' deyip kesip atmakla da geçmiyor ki bu hastalık. sanrılardan ibaret ise tüm düşünceler o durumda nereye çıkacak bu yol?
quoth the raven acid quoth the raven acid
benden gayri hep yalan, ben varsam o güzel kadınlar, bu ağaçlar, bu gezegenler var diyerek içine düşülen büyüklük hezeyanı, yada felsefi görüş. ya deli, ya veli delilikle, velilik arasındaki ince çizgi tam olarak budur işte, kabullenmek delilik, reddetmek velilik sayılıyor bu denizlerde.