solo test

1 /
gudu bet gudu bet
misafirliğe gittiği evin çocuğunun play station'ı olmadığını bilen çocuğun oyunuydu.. ben bazen yanımda taşırdım mesela.. kırmızı bi kutu, sarı piyonlar.. en büyük korkum piyonların kaybolmasıydı. sanki yedek parçası üretilmeyen son teknoloji bi aletmiş gibi.. her oyun sonunda sanki kaderimi, kişiliğimi belirleyecekmiş gibi heyecanla bakardım karta.. çocuk aklımızla fantastik stratejiler belirlerdik.. "lan bu sefer burdan başlıycam toplamaya".. gören de dünyayı kurtarıyorum sanırdı.. çok pis eğlenirdik.. öyle böyle değil..
cactus cactus
küçükken oynadığımda 11 piyon bırakıp beyinsiz bile diilim diye düşünmeme neden olarak beni bunalıma iten oyun. ayrıca arkadaş çevremde dalga konusu da olmuştum 11 piyona senin fotoğrafını yapıştıralım diye. çocukluğumu harcadı bu oyun*
togisama togisama
(bkz: solo test - 14137 genelde geri zekalı, mal, beyinsiz filan çıkardı bana bunda ama acayip mutlu olurdum. çocuk aklı işte herkes zeki olacak diye bişi yok. bu arada ha... visplash ) ile gördüğümüz değerlendirme kriterlerinde bariz bir basım hatası içeren oyun. şimdi dikkatle "kurnaz" resmine bakalım. zannımca başarılının resmi kurnaza, normalin resmi başarılıya, kurnazın resmi de normale basılsaydı görsellik çok daha başarılı olurdu.
alexander supertramp alexander supertramp
yirmi iki senelik dünyalı, üç aylık marslı ve bir haftalık uranüs'lüyüm ben böyle oyun görmedim arkadaş.

dün aldım tekrar 1,5 ytl'ye uyku uyumadım lan bir tane bırakacağım ve bilgin sıfatını kazanacağım diye ama mamafih beceremedim. hala birtakım adamlar görüyorum işte call of duty olsun, resident evil olsun böyle oyunlar oynuyorlar, buradan size sesleniyorum, özünüze dönün arkadaşım!

o parçacıkları deliklere sokarken elinize yapışıp sağa sola gitmelerini hissedin, içine hepsini koyup çıkırtsle çıkırtsle diye gelen seslere kulak verin. hala gelmiş bana fps diyor, teællam ya!



1 /