sözlük yazarlarının söylemek istedikleri

400 /
loss loss
karalamak, yaralamak, yaralanmak, yararlanmak güzel şeyler la.
az biraz hüzünlüsünden şarkı dinleyip yüreğine aşk demleyebiliyor insan. aşığım diyebiliyor. gözyaşı döküyor, sitem ediyor ve gülüşlerini aşkında dinlendirebiliyor.
aşka yelken açtığı sıralarda bile ayrılığa demir atabiliyor. garip.
aşkı öyle seviyor ki bazen üç şeker atarken,bazen şekersiz içebiliyor. acayip.
yalan atıyor, günah işliyor ardından tövbe ediyor. değişik evet.
insan ki çok yönlü olabiliyor. şiirler yazıyor, şarkılar söylüyor ardından suskunluğunu ilan edebiliyor. nefes alıyor, yaşam sürüyor, şükrediyor ama intihar da edebiliyor.
aşkı için mücadele ediyor, çaba gösteriyor, didiniyor, didiniyor ve yine didiniyor.
gel gör ki aşk,tümüyle sevdiğin uğruna mücadele etmek değildir, bazen mücadeleyi bırakıp ya kendinden ya da ondan vazgeçebilmek demektir ki bu da onun mutluluğu demektir.
akayzers akayzers
azıcık da copy-paste yazarlığı yapayım dedim, çünkü halkı anlayabilmem için, ara-sıra onların arasına inip onlar gibi takılmam lazım.

rahmetliden gelsin;

"entelektüel; basit bir şeyi karmaşık söyleyebilen kişidir; sanatçı ise zor bir şeyi kolay..."

-charles bukowski-
2
lucifer morningstar lucifer morningstar
bugün berbat bir gün geçirdim, geçirmekteyim çoğunuz gibi. kendimi bir bok parçası gibi hissediyorum. hiçbir değeri olmayan, öyle kenara atılmış. gerçi bok benden daha değerli. sonuçta doğaya katkısı var.

amaaaaan! bir şey ne anlatasım var ne de yazasım. giriye devam edemeyeceğim. kendimden tiksindim bir anda.
panther panther
içimde bir yer var, sevgi açlığı duyan.

ailesinden sevgi görmemiş bir insan değilim, dolayısıyla bu ihtiyaç nereden türüyor bilmiyorum ama bir yanım gerçekten sevilmek istiyor. öyle deli gibi sevilmek değil istediğim. saf ve temiz bir duyguyla, sadece ben olduğum için, altında hiçbir çıkar barındırmayan bir şekilde sevilmek. çıkar kavramını felsefi düşünmeyin, insanoğlunun her hareketi çıkar temeline dayanır zaten ama ben şu plansız programsız, masum sevgiden bahsediyorum. özellikle de altında sadece cinsel çıkar barındırmayan sevgilerden.

mesela ben birini sadece ona sarılınca hissettiğim güven ve mutluluk için sevebilirim. böyle bir sevgi istiyorum. bulur muyum? bilmiyorum.
seniburdakimseduyamazbebek seniburdakimseduyamazbebek
aşırı baş ağrısı çektiğim bir gün oldu bugün. hiç sevmedim.
bu aralar kafamda sürekli kendi kendime konuşuyorum ki genellikle yaptığım bir şey değildir. her şey olacağına varır düşüncesiyle boş bir kafaya sahip olabiliyorum çoğu zaman ama bazı günlerde de sürekli düşünmekten dolayı günümü gecemi berbat ediyorum. tınısı hoş, yavaş ama güzel şarkılar dinleyip sözlerini anlamaya çalışıyorum. o kadar monoton bir hayatım var ki tüm bu standartlığa katlanamayıp intihar edecek bir sürü insan vardır eminim ama ben direniyorum. ölmek basit. oysa ben;resmen tüm götlüklere direnmek için yaratılmışım.
taşkışlalı taşkışlalı
çaresiz hissediyorum. bir çok konuda. önceden kendime çok güvenirdim. bir şeyleri tek başıma yapabileceğime inanıyordum. ama teker teker yendiler beni. sırayla ve yavaşça. az sayıda arkadaşım vardı. ama her biriyle çok yakındım. kendi küçük dünyamda, kendimi kabul ettirdiğim bir grup insanla güzel bir hayatım olduğunu düşünüyordum. ama kendimi kandırıyormuşum. ufak tefek sebeplerden terk ettiler. zaten hayatımda bir sürü sorun vardı. üstüne bir de yalnız kalınca altından kalkamaz oldum. içimden hiçbir şey yapmak gelmiyor. yalnız başıma evde duvarlara bakarak geçiyor günüm. belki sorunlarım başkası için küçük şeyler olabilir ama ben güçsüzüm ve bana çok ağır geliyor. hiçbir destekçim olmadan sorunları aşmak imkansıza yakın oluyor. mantıklı düşünme yetimi kaybediyorum. mantığım son bir gayretle bana "işler daha kötüye gitmeden profesyonel bir destek alman gerekiyor" diyor ama bir maddi gelirim olmadığı için bunu da beceremiyorum.

son günlerde birinin sorumluluğu üstümde. onunla uzaktan da olsa ilgilenmem gerekiyor. ortaya ufacık bir aksilik çıktığında kafayı yemek üzere oluyorum. normalde sakin bir mizaca sahip biriyken bir anda içimden bir canavar çıkıyor. birilerine patlıyorum. sonra yalnız başıma bir deli gibi saatlerce hiçbir şey yapmadan oturuyorum. ölmeyecek kadar yemek ve suyla idare ediyorum.

insanlara çok fazla değer veriyorum. bir karşılık bulamadığım zamanlarda kendimi sorguluyorum. doğru bildiğim değerlerin sadece benim nezdimde geçerli olduğunu öğrenmek hayatımın en büyük dersi oldu. düşebildiğim kadar düşeceğim ve son noktada her şeyi silip tekrar başlayacağım bu hayata. ne aile ne bir arkadaş ne de bir sorumluluk. kendimi seveceğim ve kimsenin beni kullanmasına izin vermeyeceğim.
simone cecile simone cecile
gözümü açtığımda herşeyin bambaşka olduğu o dünyaya gidebilmek için gerekli solucan deliğinin keşfine daha kaç yüzyıl var?

ve sen, bunca çirkinlik içinde neyin alamet-i farikasıydın?
neydi seni bunca hoyratlık içinde çöldeki sahra yapan?

ve sen, neden ait olmadığın dünyada evcillestirilmeyi bekleyen olmak istedin ki?
fruit fly fruit fly
ben yaşam sevincimi kaybettim.
sürekli kafamda intihar fikri dolanıp duruyor.bugün çok sevinmem gereken bişey oldu, öyle zehir ettim ki kendime, kendimin kendime olan davranış şekli çok sert çok acımasızca geldi kendime acıdım,ağlamak istedim.
aslında bunu okuyan, bugün bi rüya gördüm; ağır ağır çalışan bi pres makinasının içinde ölmeyi bekliyordum. çığlık bile atmadan pisi pisine ölüyordum.olabilir diyodum ölüm dediğin her şekilde olabilir,ne sanıyodun, ne bekliyodun?ve düşünceler arka arkaya geldi sonra; ama böyle de olamamalıydı, şimdi mi, hemen mi. ama yapacak bişey yok,kurtuluyorum belki, acı çekecek miyim, kemiklerim kırılacak mı, hayır bişey hissetmiyorum ama dişliler boğazıma geçince öleceğim, hala bişey hissetmiyorum,bu ıslaklık ne, kan mı bu, zzzzzzzzzz öyle tepkisizce yokolurken uyandım. her yerim uyuşmuştu.gözlerim doldu tabi, ölüm bu kadar basit bu kadar kazayla bu kadar beklenmedik yanıbaşımda duruyordu bu gerçekti. ve rüyamdaki o hiç bişey söylemeden hiç bağırmadan isyan etmeden yani varlığımdan en ufak bir parça göstermeksizin ölmek beni etkiledi ne bileyim. ne oldu bana neden hiç bişey ilgimi çekmiyor neden sevincimi göstere göstere bagıra bagıra yaşamak yerine içimde eritiyorum neden bu kadar anlamsızlığa dogru evrılıyor hersey zihnimde. yaşamak istiyorum yeniden. heyecanlanmak utanmak kahırdan ölmek hayal etmek umut etmek istiyorum. bence bunları yazarken ağlıyo olmam hala bı şey yani
400 /