sözlük yazarlarının söylemek istedikleri

458 /
harmonai harmonai
bilmem neyin, bilmem ne irsaliyesini ödemeyi unuttuğum için arabaya icra takibi başladığını öğrendim. söz konusu fatura doksan türk lirası (allam şaka gibi) bunu da arkadaşın arabayı düğün arabası yapmak için rica ettiği gün öğrendim. şimdi mecbur sabahın köründe bunu halletmem lazımmış. bu sıçtığımın bürokrasisi, hukuk kuralları sadece devlet alacaklıysa hızlı çalışıyor maşallahh.
dale nunes dale nunes
birkac gün önce bir intihar haberine rastladım. kadının biri kendini altıncı kattan boşluğa bırakmış ve şans eseri hayatta kalıp, yoğun bakıma kaldırılmıştı. bir yaşam savaşı veriyordu. allah allah dedim, kim bilir ne derdi vardı ve bu raddeye geldi kadın, yazık. söylenen isim bana bir şeyler cagrıstırmalıydı ama bağdaştırmak aklıma gelmemişti.

yaşadığım yer kücük bir yer olduğundan ve herkes birbirini tanıdıgından ötürü bir olay oldu mu, kim yapmış niye yapmış öğrenmesi kolaydır. bir tesadüf eseri birine sorduğumda intihar eden kişinin aslında ergenlik zamanlarında aşık olduğum kızlardan birisi olduğunu anladım. kızın sosyal medya hesabını bulup aradan gecen yirmi senede neler yaptığına baktım. o da aynı benim gibi zamanla hayatta aradığını bulamamış birine dönüşmüştü. ve az önce de onun ölüm haberini öğrendim. garip ve tatsız bir boşluk hissi kapladı icimi bir süre.

kıskandım onu. cesur biriymiş. yaşamak gibi soytarıca ve anlamsız bir serüveni daha da kabak tadı vermeden sonlandıracak bir iradesi varmış meğersem. her şeyi beklerdim ama bunu beklemezdim. şaşırdım acıkcası.
neyçırsever neyçırsever
bana keko demişti yazarın biri. birkaç gün oldu, hala unutamadım. keko olma ihtimalimi sorguluyorum bu kadar üzerinde durduysam diye.
bunun yanında millet aç, evsiz, bıkkın vs. ben keko olduğumu düşünürken utanmadan geçemedim. millet bitmiş, ne birlik kalmış ne komşuluk. herkesin surat yerlerde. hayvanlar bile acı çekiyor. ki, utanç verici cinayetlerden tut ülke gururunu yerlere süren insan hakları ihlallerine, nereye baksan bir absürt bir yanlışa kadar dağlar tepeler artık yanmaya başladı ve nereye gidiyoruz, biz, sen, ben, anan, kardeşin, çocuğun, biz nereye gidiyoruz? artık "biz" bile diyemeyecek miyiz? nereye gidiyoruz?
kucukkadın kucukkadın
sahip olmadıklarınızın acısını başkalarından çıkarmak yerine kabullenip yolunuza devam edin. sevgisizliğinizin ya da ilgisizliğinizin nedeni bizler değiliz. hepimiz bambaşka hayatlar yaşıyor ve kendi derdimizin peşindeyiz. şunu bir öğrenin artık.
458 /