sözlük yazarlarının söyleyemedikleri

üç hürellerin dördüncüsü üç hürellerin dördüncüsü
yazarlarımızın içinde kalan, herkese veya hiç kimseye söyleyemedikleri, ama yine de bir şekilde dile getirmek istedikleri şeylerdir...

mesela benimki...

2017'nin kasım ayında bir cumartesi gecesi, kıbrıs, beşparmak dağlarını yakından gören bir tepede havan atış denetimleri zamanıydı. bizim bölük adına denetleme alan nöbetini tutmak bana düşmüştü. nöbet bitimi kurduğumuz çadırlardan birine girmişim, hayatımda ilk defa uyku tulumunda uyuduğum gece... o gece annem yıllar sonra ilk defa rüyama girdi, küçüktüm, elimden tutmuş yürüyorduk bir caddede, buydu rüya.

evimden, okulumdan, sevdiğim herkesten uzun zamandır çok uzaktaydım ama o dağın tepesinde, o çadırda, yanımdaydı sanki annem. 3 yıl geçmiş askerden döneli, bu rüyayı anneme şu anda bile söyleyemiyorum, kadın üzülmesin, yüreğine inmesin diye.
1
ürkek ürkek
hürel beni iki gündür ağlatıyorsun, ah be yak aga
bu başlıktaki 3 giriyi daha gör