terörist

4 /
anarşistkedi anarşistkedi
modern hukuk ve devlet için insan olarak algılanmasına izin verilmeyen ve toplumsal kanaati de bu yönde oluşturulmak istenen bireylerdir. bu yüzden erdoğan geçtiğimiz yıllarda teröristler için idamı tartışmış; fakat 'siyasal suçluları' ayrı bir konuma koymuş idi. terörist kelimesi üzerinden çok rahat popülizm yapabilirsiniz; çünkü hukuk sisteminin yarattığı durum nedeniyle teröristi öldürmek zaten bir cinayet değildir.

devletin terörist olarak addettiği kişilerin ölüsünden bu yüzden 'leş' diye bahsedilirken, haber sunumları da 'inlerinde yakalandılar' şeklinde olabilmektedir. modern hukuka göre suçlu hukuka uygun davranma ehliyetine sahip olmasına rağmen, hukuka uygun davranmayan kişidir. ancak terörist algısında bu aranmaz ve aranmasına da izin verilmez. terörist akli dengesi bozukmuş imajinasyonu üzerinden tartışılır; çünkü eğer 'suç işlediğinin' bilincine vardığı noktasından tartışma başlatılırsa suç işlemesinin meşrulaştırılacağından korkulur ve gerek modern devlet ve gerek modern hukuk sorgulanmış olur.
bombacı kazım bombacı kazım
en büyük teröristler takım elbiselidirler silah kullanmazlar fakat aldıkları kararlarla yüz binlerce insanı öldürürler. eli silahlı teröristler ise bu adamlar için çalıştığını bilmeyenlerdir, hayatta gelebildiği en yüksek mevki orasıdır
inspector gadget inspector gadget
kabul gören olguları ustaca manipüle edip lehine kullanmasını başaran bir yapıda olması gerekir.

insan öldürürken insan haklarını düşünmeyip güvenlik güçleri tarafından öldürülünce insan haklarını öne süren pkklı teröristler bunun bir örneğidir mesela.

buraya kadar herkesin bildiği şeyler zaten. fakat bu günlerde fark ettiğim bir gerçek var ki, terörist sadece bir ideoloji çerçevesinde bir örgüte üye olup insan öldüren, eylem yapan kişi değildir.

terörist bir karakter biçimidir aynı zamanda. bir yaşam tarzıdır. en çarpıcı örnekleri ikili sözlü tartışmalarda görülür. bu tür sözlü tartışmada terörist olan taraf; sadece kendi konuşan, tartışmada kullanabileceği bir olgu kovalayıp yakalayınca da bunun üzerinden mağduriyet yaratarak haklı çıkmaya çalışan, tansiyonu sürekli yükseltip sonunda psikolojik olarak karşı tarafı çökerten taraftır.
fantaghiro fantaghiro
tanımını bir yana bırakırsak türkiye sınırları içindeki en ağır hakaret bu. "tecavüzcü" bunun yanında pek zayıf kalıyor.

kaldı ki kitleler tanımıyla çok da ilgili değiller. kendi ürettikleri imgeyle ilgililer daha ziyade. terörist tek tanrılı dinlerdeki şeytanın yeryüzündeki gölgesi adeta. veya işte yüzüklerin efendisindeki orklar gibiler, insani hiç bir nitelik atfedilemez boyutta kötülüğe saplanmışlar, hatta öyle doğmuşlar. resmen terörist doğmuşlar. terörist bir nefret objesi işlevi görüyor. bence terörist olmasa, o öfke gündelik yaşamda kafasını kızdıran bireylere somut olarak döner. halihazırda toplumsal alanda herkes birbirini böcek gibi görüyor, ama diyelim terörist varken biriken öfkenin gazı biraz kaçmış oluyor. o öfkenin bireysel mutsuzluktan kaynaklandığını görecek bilişsel seviyede olmadığından öfkeyi kanalize edeceği etten kemikten teröriste ihtiyaç var.

şurası kesin, türk kamuoyunun teröristin ilan edilmesi sürecinde hiçbir payı bulunmuyor. devletin makamlarının terörist demediği kimseye kamuoyu o damgayı vurmuş değil bugüne kadar. muhtemelen dünyanın her yerinde bu böyle. ama türkiye'deki çok daha keskin. kamuoyu bunu tartışmadığı gibi tartışma zemini yaratanı da terörist sempatizanı olarak görme eğiliminde. devletin bir kez birini veya bir grubu terörist ilan etmesi geri çevrilemez bir reaksiyon başlatıyor. abdullah öcalan mesela, 20 yıl terörist diye anıldı, yetmedi teröristin yanına daha renkli, sorumlu olduğu iddia edilen vahşeti vurgulayan ifadeler ekleştirildi. sonra bir süreç başladı, barış görüşmeleri neticesinde terörist vurgusu yavaş yavaş azaltılarak kaybedildi. bütün o renkli sıfatlar unutuldu. halkın 50 sine yakınının oy verdiği bir partinin politikaları gereği terörist damgası silindiği halde, bu durum o oyları veren kitleleri bağlamadı. sokaktaki 100 kelimeyle konuşan neandertal amca ve teyze hala onu öyle anıyor. öbür taraftaki neandertaller için de kahraman elbette.

genel olarak 90 larda doğmuş kuşağın tepkileri ve görüşleri üzerinde bilgi sahibi değilim. ama sözlüklerden gördüğüm kadarıyla onlar öcalan'ı ebeveynleri gibi renkli sıfatlarla çağırmaya teşne değiller. çünkü muhtemelen medyanın o sıfatları ezberlettiği dönemlerde altlarında bezle dolaşıyorlardı. bununla beraber terörist diye küfrettikleri yeni simalar var. işte ak gençlikse gezicileri, apolitik gençlikse geziciler hariç medyadan kimi duyduysa onu terörist diye çağırıyor. fakat en nihayetinde sorulsa, üstünde uzlaşılan algının, yani teröristi terörist yapan şeyin "devletin polisine askerine kurşun sıkmak" olduğu kolayca görülebilir. "masum insan öldürmek" ikincil bir algı. üstelik masum insandan kastedilen, her zaman "sivil" olmayabiliyor. hatta gözlemlerime göre çoğu zaman değil, kastedilen yine asker ve polis. türkler polisini askerini her zaman tutkuyla sevmese de, gerçekte sahip oldukları güç ve yetkiler itibariyle bir sivilin yaşamına, filanca örgütün falanca elemanından daha büyük tehdit oluştursalar da, onlara uzanan ellerden tutkuyla nefret ediyor.

terörist kelimesi bende herhangi bir duygusal tepkiye yok açmadığından, kamuoyundaki algıyı her kabardığında şaşkınlıkla farkediyorum. terörizm bana göre kollektif bir kötülük mekanizması. teröristin amacı -tanımı gereği diyorum- korku salmaksa, benim içime korku salan yapılar sırasıyla şunlar: devlet ve devletin mekanizmasının güncel sahipleri, dahası onların güttüğü koyun sürüsü. o devasa makinede minicik bir delik açmaya bile gücü yetmeyeceğini bildiği halde eylem yapan, en fazla çarktaki bir iki dişliyi kırmak için kendi hayatlarından vazgeçenlere çoklarının yaptığı gibi lanet okumayı ahlaki bulmuyorum. kahraman saymayı da keza, çünkü çok zayıf, çok az gelişmiş görünüyorlar buradan bakınca.
aller anfang ist schwer aller anfang ist schwer
hainlik yapan, masum halka zarar veren, askerimizi polisimizi hedef alan şeref yoksunlarına verilen isim. bu kimseler kendilerine gerilla diyorlar. adeta bir kahraman olarak görüyorlar kendilerini. haşa ölülerine de şehit diyorlar. oysa ki leş sürüsüler. bir avuç leş.. hepsinin sonu bir leş olmak olacak.
çok uzakta öyle bir yer var çok uzakta öyle bir yer var
benmişim.

önce soma'da öldürülen içşiler için olay gecesi yürüyüş yaptığımızdan dolayı yanımızdan geçen muhafazakar aile öyle söyledi.
en son da oyumu hdp'ye vereceğimi söylediğim için, pek sevgili, türk/sünni olan sülalem öyle söyledi. bi sike de yaradıkları yok. yaptıklarını anlatsam analı bacılı kombo küfürler edersiniz. neyse.

çok kolay yani terörist olmak. biraz vicdanınız varsa siz de olabilirsiniz.
4 /