the age of adaline

bona fide bona fide
az evvel bitirdim.farklı bir senaryosu var, klişeden uzak bir film.

bazen insan adaline gibi kaçabiliyor mutlu olabilecekken. şeyi düşündüm ben, acaba yıllar sonra biz de bu kaçtığımız şeylerle bir şekilde karşılaşır mıyız gerçekten. nasıl davranırız o anda?

ayrıca adaline'in portekizce konuştuğu sahnedeki tavrına bittim.

hı bir de şu diyalog güzeldi. i̇talyanlar şey demiş, "şarap kadehleri, sevgililer ve yıllar sayılmamalı" haklılar da. yılları saymayı bırakıp keyfini çıkaralım hayatın.

sahneyi de bırakayım:

bu başlıktaki 6 giriyi daha gör