the beatles get back

o c o c
beatles'in 1969 yilinda birkac gununu anlatan, daha ilk bolumunu izlesem de beni cok etkileyen uc bolumluk belgesel.

--- spoiler ---

kayitlarin surdugu bir noktada paul mccartney she came in through the bathroom window'u caliyor. sanirim henuz 13 14 yasindayken bunun oykusunu eksi sozluk'te okumustum. bir gun paul'un evine bir hayran banyo penceresinden giriyor falan. aklimda kalmis.

adam bu sarkiyi calarken "bu olay cok yakin zamanda basima geldi" diyor. 50 kusur yil oncesi. o anda izlerken onun icin muhtemelen birkac gun veya hafta once. benim icinse tarih kitabi gibi okudugum, aklimda yer etmis 15 yillik bir ani/bilgi.

o anda yasayan tarih tabirini anladim. ders kitabi gibi okuyup kendimce hayal ettigim bir olayi yasayan adamin agzindan dinliyoruz olaylari. iste bu yuzden muhtesem bir belgesel bu.

--- spoiler ---

beatles'i birebir bilmeden, kitaplardan okuyunca yaptiklari hatalari, hareketlerini falan kinamak o kadar kolay ki. ben yaptim yani oradan biliyorum.

ama aslinda bunlar da kanli canli bizim gibi insan. evet belki 28 yasinda daha cocuklar neredeyse ama o 28 yilda belki 80-90 yil yasamis insandan cok sey yasamislar. ve bunu anlamak bile muazzam bir his. bu adamlar gercekten cok ozel insanlar. studyoya gelip "hadi baba 15 sarki yaziyoruz" diye ise koyuluyorlar. ama buna ragmen aralarindaki surtusmeler suruyor.

ornegin yoko ono vakasi. evet john'un yoko'yu is ortamina getirmesi sacmaydi ama bunlar egzantrik insanlar. normal degiller, oyle olmadiklari icin (ki bence o kadar anormal yasama yine hepsi cok mutevazi) zaten the beatles. o yuzden de john ne yapiyorsun kardesim sen diyemiyorsun. adam deli gibi asik. e diger beatle abilere de kizamiyorsun. yoko gelip aniriyor veya "bitti mi gidelim" falan diyor. hatta en komigi benim duydugum bir gun yoko george'un biskuvilerini yemis george olay cikarmis.

hayatta yetenege cok anlam yuklemeyi sevmem. ama su bir gercek ki, bu adamlar farkli bir yetenege sahip. evet paul cok disiplinli, isi duzgun yapmak istiyor (bu yuzden hatta hafif pasif agresif bir sekilde george'a emin yagdirip adami kusturuyor gruba). ama ayni zamanda gitariyla oynarken bir anda get back'i buluyor. george gidip bir filmden etkilenerek i me mine'i yaziyor. o yuzden de cok ozel insanlari izliyoruz (bravo yeni mi fark ettin?).

peki bundan cikarilacak ders var midir? bence sadece su: o kadar muthis yetenege ragmen, sarkilarin ilk taslagiyla son hali farkli. cunku buna ragmen bir isbirligi, yardimlasma gerekiyor. o yuzden dunyanin en iyi bestecisi olsan da kendi basina is yapmayacaksin. bunu gozunuze sokuyor bu belgesel, ki bence bir didaktik cabayla degil, malumun ilani seklinde.

herhangi bir isin ustasini izlemeyi, ondan ogrenmeyi seven, veya beatles'la uzaktan yakindan ilgili herkesi izlemeye davet ediyorum. olaganustu bir temposu falan yok, ama son derece alttan ve agir olsa da, isini ayri bir seviyede yapan insanlarin calisma tarzlarini/yasamlarini gormek cok enteresan.