the children of hurin

1 /
fingon fingon
dost kitabevi'nin raflarında gördüğüm kapağına hayran kaldığım tolkien eseri. ancak 48 ytl lik fiyatını öğrenince ağalayarak uzaklaştım oradan. türkçe çevirisini sabırsızlıkla bekliyoruz.
sycrone one sycrone one
silmarillion, bu kitabın sonunda christpher tolkien'in de belirttiği gibi orta dünya'nın birinci çağına dair hızlıca üstünden geçilmiş kısa bir tarih kitabı olduğu için hem karakterleri hikayeye tam olarak yediremeyip her yerden fışkıran isimlerle bizi oldukça şaşırtıyor hem de hikayelerin tam olarak ayrıntılarını bize sunmuyordu.

ama bu kitapta silmarillion'da 35 sayfaya sığdırılmış bu hüzünlü öykü tam 265 sayfaya dönüşmüş ve biz okuyuculara kitap ne kadar iç karartıcı bir hikaye sunsa da, oldukça tatmin edici zaman geçirtiyor bize. sonuçta oğlunun dediğine göre çoğunlukla tolkien'in kaleminden yeni cümleler görüyoruz. ayrıca karakterleri özümseyerek gittiğiniz için kafanız o kadar da karışmıyor. zaten kitaptaki karakterler diğer hikayelere nazaran oldukça az.

kitabın sonunda christopher tolkien, kitabı oluştururken hem unfinished tales hem de silmarillion'dan nasıl yararlandığını ve babasının ölmeden önce aşağı yukarı neler bıraktığını anlatıyor. ben bu yazılardan daha başka kitapların gelebileceği manasını çıkarttım. keşke gelse... ayrıca bunun yanında beleriand'ın güzel bir haritası ve soyağacı da kitabın sonunda bize sunulmuş.

ha bir de koccaaaaman bir posteri var kitapla birlikte gelen. daha asmadım duvara ama asınca güzel olacak. ki bu poster ve kitap kapağını gene alan lee çizmiş. ama yurtdışı baskılarını araştırdığımda, o baskıların içinde acaip kaliteli ve hikayeyi anlatan süper çizimler olduğunu gördüm. ve "ithaki* neden basmadı lan bunları?" diyerek göz yaşı döktüm. heyhat! belki gün olur o baskıları da dizerim kütüphaneme. ne güzel olur ama.

ekleme: kitabın sonundaki çizim ted nasmith'e aitmiş bu arada. ismi de "beren and lúthien are flown to safety".
hep rakı içen kadın hep rakı içen kadın
kütüphanemde baş köşede duran tolkien serisinin en değerlilerinden biridir. silmarillion'u okuyanlar bilirler, hem karakter hem de yer isimleri çok fazla olduğu için birkaç kere okuyana kadar kafa karıştırır. the children of hurin'de ise pek çok daha sade anlatıldığından ve silmarillion'da kısaca değinilmiş bazı şeyler bu kitapta daha geniş yer bulduğundan, sonrasında silmarillion da daha anlaşılır hale gelir.

mutsuz bir sonla bitmesiyse tolkien'a tekrar tekrar tapmama sebep olmuştur.
kuyruksuz tilki kuyruksuz tilki
bir aydır alimde sürünen kitap, isimlerden dolayı okuyamıyorum. hurin in oğlu turin in kızı melian ın yeğeni arwen in biraderinin emicesi... ama ben de insanım daa. bir de bunlara mekan isimleri ekleniyor, etti mi sana dokuz. mekanlarla isimler karışıyor falan derken kitabın en sonuna bir baktım, on sayfa arkalı önlü kitaptaki özel isimlerin karşılıkları. kitabın en arkasında kendine özgü bir sözlük var resmen, lan bari önüne koyun; yarısına geldik ıkına sıkına, ne bileyim ben en arkadaki içeriği, neyse. öyle işte neyse. okuyom ben ya.
1 /