titane

sickgod sickgod
bu yılın altın palmiye ödüllü, julia ducournau filmi. mubide 24 saatlik özel gösterime girince sonuna kadar izlediğim film, bittiği an bana altın palmiye almanın da artık dünyadaki diğer hemen her işte olduğu gibi "ankarada dayın" olması gerçeğini yüzüme yüzüme çarptı.

i̇çerik olarak; yabancılaşma, meta, transseksüalite, cinsiyet rolleri gibi başlıca kavramlar yer alsa da bunları iyi bir biçimde aktarabildiğini düşünmüyorum. burada filmler üzerine giri yazarken birkaç kez daha değinmiştim artık yeni dönem filmlerde düğün çorbası taktiği var. film her şeyden biraz anlatsın isteniyor. sonra kavramlar birbirine öyle bir giriyor ki bu ne alaka oluyor insan. muhtemelen bu filmler ilerleyen on yıllarda ya da yüz yıllarda seyircisini bulacaktır.

görsel olarak ise beğendiğim bir film oldu. bir başyapıt demek inanılmaz abartı olur ancak görsel anlamda kotarılan bir iş olmuş. onun haricinde başrol hanımımızın oyunculuğu da mükemmel.

buradan cannes'ı kınıyorum. puanım 6/10