troilos ile kressida

cass cass
ben troilos,
ben kaptırdım yüreğimi...

yunanlılar güçlü,
güçlü oldukları kadar akıllı,
akıllı oldukları kadar çetin,
çetin oldukları kadar gözüpek.

bense bir kadının gözyaşları kadar bitkinim;

uyku kadar yumuşak,
bilgisizlik kadar alık, gecenin karanlığında kalmış bir kızdan daha ürkek, toy çocuklardan daha beceriksizim.

sabrın kendisi, sabrın tanrısı katlanamaz benim katlandığım işkenceye.

priamus'un görkemli sofrasına oturmuşum, düşün; ama güzel kressida aklıma gelince..

ne dedim, yalancı!
aklına gelince mi?
aklından çıktığı var mı ki?

ne diyordum..

tam içimi çekecekken, yüreğim ortasından ikiye bölünecekken, hektor ya da babam farkına varır diye, iç çekişimi bir gülümsemeye boğdum tıpkı fırtınalı gökyüzünü güneşin ışığa boğması gibi.

...

okunduğunda ve oynandığında apayrı hazlar veren shakespeare eseri.
bu başlıktaki 6 giriyi daha gör