türk kobilerinin çabuk batma sebepleri

jitemci astsubay jitemci astsubay
kazanılan parayı tekrar işe değil de audiye, mercedes'e, metrese yatırma;

kurumsallaşmadan nasibini almama,

üç kuruş ücret ile çalışanları bezdirip kaçırma ve işi öğrenen çalışanlardan rekabet yeme,

inovasyon, yenilik, müşteri hizmetleri eksikliği,

cin olmadan adam çarpma niyetleri...
seanvictorydawn seanvictorydawn
baska bir sebebi de
türkiye'deki içişleri bakanliĝi 'nin pis işler çevirme bakanliĝi gibi işlemesindendir.
fakirden alir, zengine verirler.
çalisandan koparir, hazir yiyen tembele eklerler.
alin terini dökenden alir, yaltakçiya verirler.
içisleri bakanliĝi akla ve izâha gelmeyecek saçma sapan yaptirimlar uygulamaktadir kobilere.
açikçasi turkiye'deki iç isleri, mafya demektir. ve sadece tehditle, ayak kaydirmayla, kuyu kazmayla, sahte evrak hazirlamakla umumi işlerin içlerine dalarlar.



anabacı vokke anabacı vokke
kobi dediğin nedir? seri imalat yapacak kadar büyük değildir ama tamirci dükkanı da değildir. yani ford t'yi değil de maybach'ı üreten fabrikadır kobi... herkesin alabileceğini değil rafine zevkleri olan kesime hitap eder. diğer her şeyi siktiredin, türkiye'de rafine zevkleri olan kaç kişi var? ve bunların ne kadarı ekonomik istikrar içinde? konu kilit...

türkiye'de kobi olmayın abi. gidin bir çiğköfteciden franchise alın.
metrodakikemancı metrodakikemancı
bir işletmenin batmasının birçok sebebi olabilir. fakat teknik olarak genellikle nakit akışının bozulması ana sebeplerden biridir türkiye özelinde de.

öncelikle türkiye'de bireyler gibi kurumlar da (kurumsallaşmış departmanları yok ise) hesaplarını yıllık olarak idare etmez, daha doğrusu kafası böyle çalışmıyor kimsenin. kişi bazında ele alalım;

maaşlı çalışan bireyler de genelde bir yılda brüt ve net ellerine geçen paranın ne olduğunu ve bu yıllık kazancın ne kadarını nereye harcayacaklarını planlayıp hareket etmemektedir. örnek verelim:

ayda 5000 tl kazanan bir çalışan yılda 60 000 tl kazanıyordur ve bütün harcamaları/tasarrufları bu miktar üzerinden gerçekleşecektir. (türkiye'de tasarruf gerçekleştirme oranları giderek düştü. şuan tasarruf edebilen kimse var mı pek emin değilim.

kobiler de aşağı yukarı böyle çalışırlar. makine ve çalışanlarının kapasitesi bellidir, çoğu durumda en yüksek ve en düşük verimlilik oranları hesaplanarak aylık ortalama üretim miktarı çıkarılabilir. (yine hesap yıllık olarak gerçekleştirildiğinde bunlar çok daha rahat görülebilecek olan tablola. önceki yıl ne yaptığını önüne koysa aşağı yukarı bir hesap çıkarmış olacaktır.

bundan sonrası fiyatlama ve ödemeler planlaması.

türkiye'de birçok sektörde çek sürelerini hadinden fazla uzun olması ancak kobilerin çek ödemesi aldıklarında vadeli fiyat üzerinden daha karlı bir satış yaptığını düşündüğü anlar olur. (düzgün işleyen bir ekonomide normaldir de üstelik) ama türkiyedeki çek süreleri giderek uzamaya başladı. çek dediğin max 3 aydır. türkiyede 6-8 aya kadar çek kabul edilen bir sistem oluştu ekonomik durgunlukta batmayalım ve çark dönsün diye. eh bu kadar uzun sürede hiçkimse ayakta kalacağının garantisini de veremiyor haliyle. bu çekler ciro edilerek bazen 6-7 farklı el değiştirmiş oluyor. eğer o şirket batarsa -bir de mablağ büyükse- ödemeler dengesi şaşar. sıralama en güçsüz şirketten -ekonomik olarak çekteki meblağı döndürebilecek gücü olmayan- başlayarak bozulur.

bunun diğer bir nedeni oynak döviz kuru olmaktadır. türkiye uzun zamandır bu stabiliteye ulaşamadığı için bunun çift yönlü bir etkisi var:

1- döviz kuru sabitlenemeyince üretici fiyatlamasını olabilecek en yüksek kur üzerinden hesaplamaya başlayacaktır.
yani o gün dolar 8 lira ama haftaya 8.40 olacağını kestiremiyorsa fiyatlamayı 8.40 belki 8.50 üzerinden yapar. bu öncelikle durduk yerde enflasyon demektir.

2- geçmişe dönük satışlarını -çek sürelerinden yukarda bahsetmiştim- önceki kurlar üzerinden yapıp tahsilatını eski fiyatlardan yapacak ama sıra hammadde tedariğine geldiğinde yeni kurdan -üstelik 1. maddede bahsettiğim sebeple daha da pahalıya- alacak ve aradaki karı kaybolmaya başlayacaktır.

işte bu ve benzer üretim süreci içerisinde başka ek maddelerle açıklayabileceğimiz alt kırılımlar yüzünden kobilerimizin zaten olmayan yıllık hesaplamaları iyice ayı günü kurtarma yarışına dönüşerek kıldan körüde yürümeye dönüşmektedir. bu başka sorunları da beraberinde getirir sistem açısından;
faturalar eksik kesilir ve çoğunlukla kesilmediği için vergi ödemeleri gerçekleşmez vs gibi.

kobiler için öncelikle stabil hale getirilmiş bir döviz kuru
sonra da kendilerinin alışması gereken ve bir önceki maddeye bağlı olarak gerçekleştirilebilen yıllık ve daha uzun süreli üretim planları gerekmektedir.
ikisini birden hesaplamadan piyasaya girecek olan -hele az sermayesi bulunan- kobiler batmaya en yakın olanlar olacaklardır.