yazarların özlediği şeyler

15 /
gavriloviç gavriloviç
ailecilik bee.
bizim eski ev zor ısınıyordu, çorapların üstüne içi çift kat havlu olan çetik çoraplardan giyerdim. abimden kalan polar eşofman da hep belimden düşerdi. yani bir de o zamanlar kış günleri efsane kısaydı, yemek yiyordun matematik ödevi yapıyordun gün hoop bitti. benim matematik ödevi yapmam da uzun sürüyor olabilir, bilemedim.
biz abimle ödev yapardık; annem de meyve, kestane soyardı. böyle bir şey varmış harbiden. babam da trt müzik onlayn.
sınavlardan düşük alınca terlik yerdik, külotlu çorap yırtılınca terlik yerdik, tükenmez kalemin kapağı açık kalınca da terlik yerdik. annem bir yandan meyveliyor bir yandan terlikliyormuş ha bizi.
kısacası, özlendi. ben ne ödev yapıyorum, annem ne meyve soyuyor, abim bazı günler nerede kalıyor onu bile bilmiyorum ama babam hala trt müzik onlayn.
lucifer morningstar lucifer morningstar
bir başıma yeni bir yerleri keşfetmektir.

ilk üniversitemi kazandığımda tek başıma beyoğlu'nu ve kadıköyü saatlerce gezer, sahaf arardım. sahaflarla sohbet ederdim. tünelin orda bir çaycı vardı. bir dönem hep oraya gider kitap okurdum. sonra beyoğlu beni açmamaya başladı. kadıköy'e sardım ben de. barlar sokağında lal adlı mekanın müdavimi olmuştum. ders çalışmaya giderdim öğlenleri. kimseler de olmazdı o saatte.

sonra ikinci üniversitem için ankara'ya yerleştim. hiç bir başıma takılabileceğim bir yer bulamadım. okul sonrası hep evde durdum. o saçma dönemin en güzel yanı sinemaya olan sevdamı keşfetmem idi.

şimdi ailemin yanındayım. memleketime geri döndüm. keşfedebilecek yerlere gidebilmem için araba lazım, ehliyetim yok. dolayısıyla bir başıma yeni yerler keşfedemiyorum. 18 yaşımdaki o heyecanı çok özledim.
kendinibulamayankız kendinibulamayankız
biraz burukluk yaratan başlık. çoğumuz çocukluğumuzu düşündük sanıyorum, girilerin çoğu buna yönelik. efsane 90'lar diye girmicem ama siz anladınız. bunu hissetmek de güzel, bu noktada buluşmak. biz hala varız, hala güzeliz.
go and get them tiger go and get them tiger
kar yaginca annemin elinden tutup kardan adam yapmak için dışarı çıkarken hissettiğim heyecanı, sakizdan cikan bilekliklerle yasadigim saf mutlulugu, sadece turuncu ve kırmızı iki çeşit çikolata olsa bile o çikolatalarının tadının başkanlığını... 90larin naifligini özledim be... o zman bu kadar tüketici değildik azdık ama özdük...sırtımız hep kalındı manevi anlamda...
15 /