yerden para bulmak

malkoçoğlu malkoçoğlu
alınır da cebe atılırsa yüksek ihtimalle sıçılan durumdur.. "eğer yerden;sağdan,soldan para bulduysan ve cebe attıysan senden misliyle çıkar" inancı her ne kadar batıl inanç gibi gözükse de başıma gelenlerden sonra ben batıllığına falan inanıyorum arkadaş.. bu belki de "kendini gerçekleştiren kehanet" ama bugün yerde 100 ytl bulsam s.kseler almam bundan eminim.. uzatmadan olaya geliyim..

yıllardan 2002'dir efendim; okuldan eve gidecekken durakta 20 milyon lira yerde öylece yatmış bana bakmaktadır.. içimden "ya etrafta kimse yok atsam cebe nolcak ki!! öğrenciyiz oğlum,nolcak alıyım..diğer bir yandan da ya belki çok daha muhtaç birine denk gelicek bırak o parayı..ters tarafından çıkar derler hayrını göremezsin, alma" felan dedim kendi kendime.. dedim ama tahmin edeceğiniz üzere aldım,aklıma da ara ara gelmedi değil,sanki 20 milyon lira birinin cebinden para çalmış gibi hissettim..

her neyse 1 ay sonra okul kapandı, üniversite 2.sınıf olmuşum o yaz,bir neşe bir neşe..tatile gitmişim gitmeden de, bugün küfrederek ödediğim 3 aylık öğrenim kredisini çekmişim.. takriben 120 milyon lira diye hatırlıyorum.. kendi biriktirdiğim paramla beraber 300 milyonum cepte, o zaman süper para tabi benim için.. tatildeki ilk günümdü, dayılar teyzeler beraberce tatile gitmiştik ama annemler yoktu kardeş çocuklarından... ilk gün olduğu için ben de üzerime ağırlık aldım ve yapılan ilk alışverişte durun dedim koca dayıya teyzeye ben vericem hepsinin parasını bizbizeyiz..yok olmaz dedilerse de ben misafirim sizde, benden olsun bu seferlik bık bık konuştum kasada çok bilmiş gibi.. biraz da artistik yaptım; çekinmeden söylemem gerek şimdi.. 3-5 kez de üsteledim.. dayım da eh oğlum iyi bari ama paran var mı veriyim sana yoksa falan dedi; var dayı var diyorum zengin piçi gibi, ama öğrenciyim tabi yıl içindeki züğürtlüğümü kendim iyi biliyorum.. ukala bir şekilde sağ elimi göt cebime attığımdaysa bir de baktım ki eyvah cüzdanım yok,tüm ceplerime bakıyorum yok.. tabii ya arabada düşürmüşümdür diye koşturuyorum bakıyorum yine yok.. cüzdanın yerinde yeller esmektedir.. hevesle gittiğim ve iki hafta kalacağım yerde daha ilk günden tıstımbilik kalakaldım.. 300 milyon çok paraydı bir öğrenci için o zaman ama parayı geçtim; giden ehliyet,nüfus cüzdanı,banka kartları ve öğrenci kimliğine mi yanayım.. artık ağlayacak duruma gelmişken bir de paçoz gibi mağazanın kasasında onca poşetle beni izleyen bakışlarla yerin dibine ışık hızıyla geçmeme mi? gidilen yerde polis karakolu olmadığından fellik fellik jandarma karakolu arayıp; tutanak tutturup,gazeteye kayıp ilanı vermeme mi?

yok arkadaş para mı bulucam bundan sonra s.kseler almam.. hatta öyle bir kaçarım ki ordan topuklarım enseme vurur..
bu başlıktaki 50 giriyi daha gör