yolculukta arkada susmayan çocuk

burcucabu
dört saatlik otobüs yolculuğunda canımıza okuyan çocuktur o.
bezdik. ama öyle böyle değil,arkadaki amca ile aynı anda söylenmeye başladık.
çocuğu ne annesi susturabiliyor ne babası,ne laftan ne sözden anlıyor. yaptığı tek şey aaaaaaaağğğğğğ diye bağırarak ağlamaya çalışması,molaya girdik sinirler hat safhada. sesler yükselmeye başladı tabi herkeste.
bu nedir ya? bu ne rezilliktir? durmuyorsa çocuğun binme o zaman otobüse vb gibi.
tekrar yola çıktığımızda da aynı tatara.
artık dayanamadı birileri arkadan "yahu neyi var çocuğun bir susturamadınız"dedi.
adamcağız mahçup bir şekilde çocuğunun zihinsel engeli olduğunu,söz geçiremediklerini,istanbul'a doktora getirdiklerini söyledi.
o an bütün otobüs buz kesti.
herkes şifa diledi,sustuk.
çocuk yolculuğumuzu rezil etti diye söylenirken baktık ki biz rezil olmuşuz.
o yüzden çok da bıdı bıdî yapmayın. çocuğun neyi olduğunu,ailesinin durumunu falan bilemezsiniz hani. bizim gibi rezil olarak öğrenmenize gerek yok.
3
aforizmatikwoman aforizmatikwoman
zihinsel engelli mi olması gerekiyor anlayışlı olmak için? yazık, bir çocuğa bile tahammül edemez hale geldik :/
burcucabu burcucabu
burada anlayışli olmamız için zihinsel engelli olmali algısını yaratmadım. o çocukların bi sıkıntısı,anne babasının o an müdahele edemeyeceği bir problemleri olabiliri söylemek istedim. çocuk otobüste sıkılmış da olabilir,o an buna ailesi ne yaparsa yapsın engel olamayadabilir. büyük bir problem de olabilir bilinmez.bilinmeyen şeyler hakkında lambır lumbur konuşup sonra pişman olmamak lazım. gerçi herkes okuduğundan kendi payına düşeni çıkarır,saygılar.
bu başlıktaki 19 giriyi daha gör