ziya osman saba

avluda oturan sizofren avluda oturan sizofren
kestirmeden bir şiiri ile tariflersek:

rabbim, nihayet sana itaat edeceğiz...
artık ne kin, ne haset, ne de yaşamak hırsı,
belki her sabah vakti, belki gece yarısı,
artık nefes almayı bırakıp gideceğiz...
ben artık korkmuyorum, her şeyde bir hikmet var
gecenin sonu seher, kışın sonunda bahar.
belki de bir bahçeyi müjdeliyor şu duvar,
birer ağaç altında sevgilimiz, annemiz.
gece değmemiş sema, dalga bilmeyen deniz,
en güzel, en bahtiyar, en aydınlık, en temiz
ümitler içindeyim, çok şükür öleceğiz.
bu başlıktaki 21 giriyi daha gör